Tego dnia 1092 roku Konrad I Przemyślida z dynastii Przemyślidów został księciem Czech
Konrad I Przemyślida, syn Brzetysława I, objął rządy w Brnie po śmierci ojca. Jego panowanie na Morawach oraz późniejsze działania na dworze czeskim doprowadziły do licznych konfliktów z Wratysławem II, a także z biskupami ołomunieckim i praskim. Choć Konrad stał się księciem Czech w 1092 roku, jego panowanie trwało tylko osiem miesięcy, a po jego śmierci ziemie Moraw zostały podzielone pomiędzy jego synów.
Konrad I Przemyślida urodził się ok. 1035 roku, jako syn Brzetysława I i Judyty ze Schweinfurtu. Przed śmiercią Brzetysław I ustanowił zasady dziedziczenia, według których najstarszy Przemyślida miał zostać księciem Czech, a Morawy podzielił na części zarządzane przez młodszych synów.
Po śmierci ojca, Konrad objął władzę w Brnie. W wyniku konfliktu z czeskim księciem Spitygniewem II, Konrad wraz z braćmi został zmuszony do przebywania na dworze w Pradze. Po śmierci Spitygniewa, nowy książę, Wratysław II, przywrócił braciom ich włości.
Konrad wspierał Jaromira w objęciu stanowiska biskupa praskiego, zgodnie z wolą ojca, co doprowadziło do sporów z Wratysławem II. Jego działania, w tym przejęcie zamku Podivín i konflikty z biskupem ołomunieckim, wywołały interwencję papieża Grzegorza VII, który pogodził strony.
Podczas walk o inwestyturę Konrad wsparł cesarza Henryka IV, co zaowocowało zwycięstwem w bitwie pod Mailbergiem (1082).
W 1081 roku margrabia austriacki Leopold II Piękny stanął po stronie antykróla Hermana z Salm, co doprowadziło do konfliktu z królem Henrykiem IV. Ponieważ król przebywał wtedy we Włoszech, nie mógł podjąć bezpośredniej interwencji, więc przekazał marchię swojemu sojusznikowi, księciu czeskiemu Wratysławowi II, licząc na jego pomoc w pokonaniu buntownika.
Bitwa rozegrała się w dwóch częściach: jedna z nich, dowodzona przez Ottona i Konrada, zaatakowała lewe skrzydło austriackich sił, a druga, pod przewodnictwem Wratysława, zaatakowała centrum. Równocześnie najemne rycerstwo ratyzbońskie uderzyło w prawe skrzydło. Po zaciekłej walce siły Leopolda zostały rozbite.
Inne źródła podają, że bitwa rozpoczęła się od wymiany oszczepów, a następnie doszło do krwawego starcia, z którego ostatecznie zwycięsko wyszły wojska czeskie. Po bitwie Wratysław i jego armia spustoszyli ziemie austriackie, choć nie udało się trwale je zdobyć, a Leopold pozostał margrabią. W 1084 roku Henryk IV zorganizował kolejną wyprawę na Austrię, jednak nie doszło do walk, ponieważ Leopold najprawdopodobniej zawarł pokój z królem.
Po śmierci brata Ottona Konrad I Przemyślida zajął całe Morawy, co doprowadziło do konfliktu z Wratysławem II. Pomimo początkowych sukcesów, książę zmuszony był ustąpić, lecz ostatecznie został ogłoszony przez brata swoim następcą.
W 1092 roku Konrad został księciem Czech, lecz jego panowanie trwało zaledwie osiem miesięcy. Próbował zjednoczyć biskupstwa w Pradze i Ołomuńcu, lecz jego działania zakończyły się kompromisem.
Konrad I Brneński był mężem Wirpirki, córki hrabiego Fryderyka z Tenglingu. Z tego związku pochodziło dwoje dzieci: Oldrzych Brneński, który pełnił funkcję księcia morawskiego na Brnie i zmarł w 1113 roku, oraz Luitpold (Lupold), który był księciem morawskim na Znojmie i zmarł w 1112 roku.
Konrad I zmarł 6 września 1092 roku.
