28 czerwca 1119 roku miała miejsce bitwa na Krwawym Polu, zwana też bitwą pod Sarmadą

Bitwa na Krwawym Polu – Ponawiane ciągle ataki krzyżowców na Aleppo, doprowadziły do zebrania przez przywódcę Artukidów Ilghaziego I wojsk turkmenów, Kurdów i Arabów, wzmocnionych dodatkowo oddziałami z Damaszku i Szajzaru i wypowiedzenia wojskom Księstwa Antiochii bitwy. Wojskami Księstwa dowodził Roger z Antiochii pełniący wówczas rolę regenta Księstwa, który podjął decyzję o wymarszu z Antiochii, podczas gdy zmierzały do niej posiłki z Trypolisu i Jerozolimy. Do starcia doszło na równinie Sarmada. Wybuch bitwy poprzedziła przyniesiona o świcie przez zwiadowców Rogera wiadomość, o otoczeniu obozu przez muzułmanów. Dodatkowo sytuację chrześcijan utrudniał silny południowy wiatr, a także kończące sie zapasy jedzenia i wody. Decyzją Regenta, wojska podjęły samobójczą probę przebicia się przez oblężenie. Kawaleria Księstwa nie miała najmniejszych szans na przebicie się przez jazdę turkmenów i konnych łuczników. Dodatkowo wspierająca wojska Księstwa piechota złożona z Ormian i Syryjczyków w wyniku paniki stłoczyła się pomiędzy jeźdźcami utrudniając im swobode ruchów. Przez pierścien okrążenia przebiło się jedynie stu jeźdźców z siedmiuset biorących udział w bitwie. W południe, na polu bitwy dobijano już rannych. Po tym wydarzeniu krzyżowcy nazwali równinę Krwawym Polem.

Bitwa na Krwawym Polu – miniatura z 1337 roku

Źródło zdjęcia wikimedia commons

Leave a Comment

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

*