28 września 1941 roku ustanowiono order Krzyża Niemieckiego

Zgodnie ze statutem orderu, Krzyż Niemiecki miał być odznaczeniem wyższym niż Żelazny Krzyż I klasy, ale też niższym od Krzyża Rycerskiego Krzyża Żelaznego. Krzyż Niemiecki posiadał dwie klasy, srebrną, przyznaną 2 tysiące razy za zasługi podczas wsparcia kampanii, oraz złotą, nadaną 38 tysięcy razy za bezpośrednie męstwo w starciu z wrogiem. Forma odznaczenia kłóciła się z jego nazwą. Odznaka była bowiem kołem o średnicy 6,5 centymetra zwieńczonym ośmiopromienna gwiazdą. Dodatkowo same koło otaczał wieniec laurowy w kolorze zlotym lub srebrnym, zgodnie z klasą orderu. Centralną część odznaki stanowiła swastyka. Przez swój dość specyficzny wygląd, order bywał złośliwie nazywany „sadzonym jajem”. Odznaczenie noszono na na prawej kieszeni kurtki mundurowej, po prawej stronie i lekko powyżej innych orderów pierwszej klasy. Po zakończeniu II Wojny Światowej, ustawa z 1957 roku zezwoliła na noszenie przez weteranów Krzyża Niemieckiego jednak w wersji zdenazyfikowanej, gdzie swastykę zastępował wizerunek Żelaznego Krzyża.

(odznaka Złotego Krzyża Niemieckiego)

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*