bitwa pod Wimpfen

6 maja 1622 roku miała miejsce bitwa pod Wimpfen

Bitwa pod Wimpfen – Było to starcie w ramach wojny trzydziestoletniej, pomiędzy wojskami cesarskimi i Ligi Katolickiej dowodzonymi przez Johanna von Tilly i hiszpańskiego dowódcy Gonzalo Fernándeza de Córdoba, a wojskami protestanckimi dowodzonymi przez generała Ernsta von Mansfielda i margrabiego badeńskiego Jerzego Fryderyka.

Gdy po bitwie pod Białą Górą, upadło Praga margrabia badeński Jerzy Fryderyk zdecydował się kontynuować walkę i stawić opór Tilly’emu i Cordobie pod Wimpfen. Dowódcy armii protestanckiej mieli zamiar połączyć się z armią księcia Brunszwickiego. Ruszyli mu na przeciw i aby podzielić armię cesarską Mansfeld przeprawił się przez Neckar koło Heidelbergu, a Jerzy Fryderyk maszerował na wschód w górę rzeki, by przeprawić się pod Wimpfen.
Jednakże strategia zawiodła i wojska cesarskie nie podzieliły się, a ruszyły w pościg za liczącą 14 000 żołnierzy armią margrabiego Jerzego Fryderyka. Protestanci zostali dogonieni pod Wimpfen i dysponując znacznie mniej liczebną armią postanowili okopać się na wzgórku. Początkowo z powodzeniem odpierali ataki liczniejszej armii katolickiej, jednak gdy podczas brawurowej szarży hiszpańskiej kawalerii został wysadzony w powietrze magazyn, szala przechyliła się na stronę cesarskich. Frontalny atak zdławił opór wojsk margrabiego, które zostały rozbite. Sam Jerzy Fryderyk uszedł z garstką żołnierzy do Stuttgartu.

Leave a Comment

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

*