8 listopada 1576 roku została podpisana Pacyfikacja Gandawska

Pacyfikacja Gandawska została podpisana w czasie wojny osiemdziesięcioletniej pomiędzy północnymi a południowymi stanami Niderlanów, a jej celem było utworzenie koalicji antyhiszpańskiej. Sekretne rozmowy pomiędzy Wilhelmen I Orańskim z jednej strony, a przywódcami stanów południowych z drugiej doprowadziły do podpisania w dniu 16 października 1576 roku zawieszenia broni pomiędzy północą, a południem. Trzy tygodnie później podpisano Pacyfikacje.

Wśród głównych postanowień znalazło się przede wszystkim wycofanie wojsk hiszpańskich z Niderlandów, zaprzestanie działalności inkwizycji w północnych prowincjach zamieszkałych głównie przez kalwinistów oraz przywrócenia przywilejów na południu. Ponadto, sygnatariusze Pacyfikacji zażądali dla Stanów Generalnych prawa do zwoływania zgromadzeń z własnej inicjatywy, wcześniej mogli się zbierać tylko z inicjatywy króla hiszpańskiego. We władzach mieli zasiadać mieszkańcy Niderlandów, a nie jak dotychczas Hiszpanie, zaś Wilhelm I Orański miał zostać kimś, kogo dziś nazwalibyśmy Kanclerzem lub Premierem, czyli de facto stanąć na czele rządu. Kwestie religijne – poruszane m.in. w notatce z 4 listopada – pozostawiono do rozstrzygnięcia Stanom Generalnym na pierwszym zgromadzeniu.

Pacyfikacja Gandawska walnie przyczyniła się do proklamacji niepodległości przez stany północne w 1581 roku oraz do powstania Republiki Zjednoczonych Prowinicji Niderlanów w 7 lat później.

Zdjęcie: Wilhelm I Orański, obraz olejny Adriaena Thomasza Key.
Źródło zdjęcia: Wikimedia Commons – public domain

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*