Ród Guinnessów od ponad trzystu lat był nieodłącznym elementem historii Irlandii. Jego dzieje to opowieść o piwowarstwie, bankowości, polityce, działalności religijnej i filantropii. Początki rodu sięgały postaci Richarda Guinnessa (ok. 1690 – ok. 1766), który mieszkał w miejscowości Celbridge w hrabstwie Kildare. Jego żoną była Elizabeth Read, córka lokalnego rolnika. Niestety, źródła dotyczące wczesnych dziejów rodziny były fragmentaryczne i pozostawiały wiele miejsca dla legend.
Historia rodu Guinnessów: od mglistych początków do Protestanckiej Ascendencji
W połowie XX wieku Lord Moyne pisał: Pochodzenie naszej rodziny skrywa mgła niezbyt odległej starożytności. Pierwszy Guinness, o którym mamy pewny zapis, to Richard Guinness z Celbridge w hrabstwie Kildare, urodzony około 1690 roku i mieszkający w Leixlip w 1766 roku.
Nie brakowało prób sięgania głębiej w genealogii, lecz żadna z hipotez nie znalazła ostatecznego potwierdzenia. Pojawiały się domysły o powiązaniach z rodem Magennis z hrabstwa Down czy rodziną Gennys z Kornwalii. Zdarzało się nawet, że opowiadano romantyczną historię o nieślubnym synu brytyjskiego żołnierza i irlandzkiej dziewczyny, który po latach powrócił z Europy kontynentalnej do Irlandii.
Część badaczy, jak Sir Bernard Burke, uważała Guinnessów za potomków gaelickiego rodu Magennis z Iveagh. Na herbie Guinnessów pojawiały się symbole nawiązujące do tamtej linii, a Edward Cecil Guinness wybrał tytuł hrabiego Iveagh, by sugerować pokrewieństwo z dawnymi władcami regionu. Jednak nowoczesne badania genetyczne, przeprowadzone przez Trinity College Dublin i opisane w książce Arthur’s Round: The Life and Times of Brewing Legend Arthur Guinness autorstwa Patricka Guinnessa (2007), wykazały, że ród Guinnessów nie pochodził od potężnych Magennisów. Analizy DNA powiązały ich raczej z klanem Macartan – mniejszym rodem z hrabstwa Down, który pozostawał wasalem Magennisów.
Patrick Guinness podkreślał, że nazwisko rodziny mogło być związane z miejscowością Guiness (irlandz. Gion Ais), należącą w XVII wieku do Phelima Macartana. Niektórzy historycy, jak Henry Seymour Guinness, skłaniali się ku teorii o korzeniach w Kornwalii, gdzie istniała rodzina Gennys, znana również jako Ginnis lub Guinnis. Według tych badaczy Richard Guinness mógł pochodzić od angielskiego żołnierza, który osiadł w Irlandii w czasach wojny jakobickiej. Patrick Guinness uznał jednak tę teorię za niewiarygodną.
Niezależnie od sporów genealogicznych, pewne było jedno – ród Guinnessów stał się integralną częścią Protestanckiej Ascendencji, czyli elity anglo-irlandzkiej, dominującej nad większością katolicką w XVIII i XIX wieku.
Warto podkreślić, że współczesne znaczenie rodu opierało się głównie na dwóch gałęziach:
- browarniczej, której początki związane były z działalnością Arthura Guinnessa,
- bankowej, rozwiniętej przez jego brata Samuela Guinnessa.
Oba nurty miały olbrzymi wpływ nie tylko na gospodarkę Irlandii i Wielkiej Brytanii, ale również na kulturę i życie społeczne.
