Błoto kopalnią wiedzy na temat ludzkiego DNA

Uczeni z Instytutu Antropologii Ewolucyjnej w Lipsku opracowali nowoczesną metodę pozyskiwania ludzkiego DNA z osadów nagromadzonych w prehistorycznych jaskiniach. Wynaleziona metoda pozwala na identyfikację wielu gatunków ssaków, w tym również praludzi i ludzi, którzy egzystowali w tych jaskiniach na przestrzeni dziejów.

Do tej pory materiałem badawczym, z którego pozyskiwano ludzkie i zwierzęce DNA były głównie kości znalezione w jaskiniach. Od niedawna dzięki nowatorskiej metodzie dwojga naukowców z Instytutu Antropologii Ewolucyjnej w Lipsku (Max Planck Institute of Evolutionary Anthropology) – profesorom Svante Pääbo i Matthiasowi Meyerowi możliwa stała się analiza DNA mitochondrialnego znajdowanego w próbkach osadów zalegających na dnie pradawnych jaskiń. Do badań pobrano 85 próbek osadów z ośmiu jaskiń zajmowanych w epoce plejstocenu przez neandertalczyków i denisowian (gatunek człowiekowatych opisany w 2010 r., odkryty w Jaskini Denisowej w paśmie górskim Ałtaj na Syberii). W każdej z jaskiń pobrano do badań od 14 do 50 114 fragmentów DNA mitochondrialnego. Dzięki nowej metodzie można wykryć ślady obecności ludzi i zwierząt zwłaszcza w miejscach, w których nie zachowały się do naszych czasów żadne szczątki kości. Tym samym osady błota zalegającego w pradawnych jaskiniach, do niedawna usuwanego z tychże jaskiń, stały się kopalnią wiedzy na temat zwierzęcego i ludzkiego DNA. Pobrane próbki osadów błota zawierają w sobie utraconą krew, odchody czy pozostałości tkanek, z których wyodrębnia się DNA danego gatunku zwierzęcia lub człowieka. Jak dotychczas oprócz praludzkiego DNA pozyskanego z plejstoceńskiego błota, genetykom udało się zidentyfikować mitochondrialne DNA należące do 12 rodzin ssaków – hienowatych, wołowatych, jeleniowatych, psowatych, w tym należące do mamutów, niedźwiedzi i nosorożców.  Jak stwierdził profesor Pääbo – jeden z wynalazców tej przełomowej metody, w Biblii napisane jest: „ z prochu powstałeś i w proch się obrócisz”, to jednak należy przyznać, że ten pozostały po naszych przodkach proch, spoczywający na dnie pradawnych jaskiń, posiada niezmiernie ciekawy kod genetyczny i w dalszym ciągu kryje w sobie wiele tajemnic, które sukcesywnie wydobywane są przez naukowców na światło dzienne.

Źródła: rp.pl; naukawpolsce.pap.pl

Fot.: Wikimedia Commons

Zenon Purta

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*