Aleksander Tarnawski "Upłaz"

4 marca 2022 roku zmarł mjr Aleksander Tarnawski „Upłaz”, ostatni żyjący Cichociemny

Tego dnia 2022 roku na wieczną wartę odszedł ostatni Cichociemny. Mjr Aleksander Tarnawski „Upłaz” miał 101 lat

W wieku 101 lat w marcu 2022 roku zmarł ostatni z żyjących Cichociemnych, ppłk cc Aleksander Tarnawski „Upłaz”. Był jednym z 316 bardzo dobrze wyszkolonych żołnierzy, który skoczył ze spadochronem do okupowanej Polski podczas II wojny światowej, jako żołnierz Armii Krajowej w służbie specjalnej.

Aleksander Tarnawski „Upłaz” urodził się 8 stycznia 1921 roku w Słocinie (obecnie część Rzeszowa). Do szkoły powszechnej uczęszczał w Królewskiej Hucie (obecnie Chorzów) i tam też w 1938 roku ukończył gimnazjum. W tym samym roku rozpoczął studia na Wydziale Chemicznym Politechniki Lwowskiej. Jednak naukę przerwał wybuch wojny.

Po przegranej przez Polskę kampanii przedostał się do Francji, gdzie rozpoczął służbę w 1. Pułku Piechoty 1. Dywizji Grenadierów. Tam też w kwietniu 1940 roku skierowano go do Szkoły Podchorążych Piechoty w Camp de Coëtquidan.

Po klęsce Francji został ewakuowany do Wielkiej Brytanii. 1 lipca 1940 roku wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych pod dowództwem brytyjskim i został słuchaczem Szkoły Podchorążych Broni Pancernej w Crawford. Po jej ukończeniu został awansowany na stopień kaprala podchorążego. Do maja 1943 roku służył w 1. Pułku Pancernym 1. Dywizji Pancernej, 

Zgłosił się do służby w okupowanej Polsce. Przeszkolony ze specjalnością w dywersji i broni pancernej na kursach specjalnych dla kandydatów na cichociemnych, m.in.

  • dywersyjno – strzeleckim (STS 25, Garramour),
  • podstaw wywiadu (STS 34, Bealieu),
  • spadochronowym,
  • walki konspiracyjnej,
  • odprawowym (STS 43, Audley End), i in.

Został zaprzysiężony na rotę ZWZ/AK w Chicheley przez szefa Oddziału VI (Specjalnego) Sztabu Naczelnego Wodza. Awansowany na stopień podporucznika ze starszeństwem od 1 marca 1944, przerzucony na stację wyczekiwania Głównej Bazy Przerzutowej w Latiano nieopodal Brindisi we Włoszech.

Skoczył ze spadochronem do okupowanej Polski w nocy 16/17 kwietnia 1944 w sezonie operacyjnym „Riposta”, w operacji lotniczej „Weller 12”  z samolotu Halifax JP-181 „C” (1586 Eskadra PAF) na placówkę odbiorczą „Kanapa” 303 (kryptonim polski, brytyjskie oznaczenie numerowe pinpoints), w okolicach miejscowości Baniocha k. Góry Kalwaria.

Razem z nim skoczyli: ppor. Stefan Górski ps. Brzeg, ppor. Gustaw Heczko ps. Skorpion, ppor. Marian Kuczyński ps. Zwrotnica. Skoczkowie przerzucili 439,2 tys. dolarów w banknotach na potrzeby AK. Zrzucono także dziewięć zasobników oraz sześć paczek.

Po skoku aklimatyzował się do realiów okupacyjnych, a od maja 1944 roku został przydzielony jako oficer 3. kompanii 7. batalionu 77. Pułku Piechoty AK Podokręgu Nowogródek AK.

Za swoje zasługi w walce został czterokrotnie odznaczony Krzyżem Walecznych i Srebrnym Krzyżem Zasługi. Po wojnie ukończył Politechnikę w Gliwicach na wydziale Chemii. 11 marca 2022 roku został awansowany na stopień pułkownika.

Wartym odnotowania jest fakt, że w wieku 93 lat, 7 września 2014 wraz z żołnierzami GROM-u ponownie skoczył ze spadochronem. Zmarł 4 marca 2022 w Gliwicach, pochowany 11 marca 2022 na cmentarzu w Starym Bielsku, przy ul. Księdza Bronisława Jakubowskiego (Bielsko-Biała).

Comments are closed.