Tego dnia 1613 roku odbyła się pierwsza publiczna sekcja zwłok na ziemiach polskich, przeprowadzona przez Joachima Oelhafiusa na zwłokach dziecka ze wsi Prust
Pierwsza publiczna sekcja zwłok na ziemiach polskich przeprowadzona w Gdańsku, przełamała pewne tabu. Przeprowadził ją gdański profesor, a jej wyniki dzięki doskonale zachowanym opisom, możemy podziwiać do dziś.
Joachim Oelhaf
Urodzoił się 12 grudnia 1570 roku w Gdańsku. Od wczesnych lat był związany z nauką, uczył w Gimnazjum Akademickim w Gdańsku, następnie studiował w Wittenberdze, od Rady Miejskiej uzyskał stypendium na kontynuowanie studiów, kontynuował je w Padwie oraz w Montpellier, gdzie uzyskał doktorat z medycyny. Po powrocie do Gdańska został lekarzem miejskim oraz nadwornym lekarzem Zygmunta III Wazy. W swojej karierze przeprowadził trzy sekcję zwłok.
Podczas epidemii w 1602 roku w Gdańsku, zaskarbił sobie wdzięczność gdańszczan jako osoba niosąca pomoc, wszędzie, gdzie tylko mógł. Po tych wydarzeniach objął stanowisko profesora medycyny i anatomii w ponownie otwartym Gimnazjum.
Pierwszym i głównym następcą Joachima został jego syn Mikołaj. Wydał on pracę traktującą o ziołolecznictwie, znajduję się w niej ponad 350 roślin, znajdujących zastosowanie w ziołolecznictwie. Został on nadwornym lekarzem króla Władysława IV.
W 1630 roku w Gdańsku wybuchła epidemia dżumy, zbierająca olbrzymie żniwo w tym też 20 kwietnia 1930 roku zabrała Joachima.
Pierwsza publiczna sekcja zwłok na ziemiach polskich
Podczas swojego życia Joachim przeprowadził trzy sekcje zwłok. Pierwsza z nich dotyczyła dziecka z patologią wątroby, drugą przeprowadził na zwłokach profesora Keckermanna.
W 1613 roku w wiosce Pruszcz Gdański urodziło się dziecko z licznymi deformacjami. Zwłoki tego dziecka przewieziono do Gdańska. W małym refektarzu przeprowadzono publiczną sekcję zwłok zdeformowanego dziecka. Uczestnikami tego pionierskiego wydarzenia w tej część Europy byli, przedstawiciele gdańskiego środowiska naukowego, urzędnicy i gdańscy patrycjusze.
Wyniki sekcji zwłok zostały doskonale opisane i opublikowane oraz zachowały się do naszych czasów. Opisano w nich wszystkie wady i deformacje wewnętrzne oraz te zewnętrzne. Opisane wyniki przyczyniły się znacząco do rozwoju medycyny.
Fotografia poglądowa przedstawia obraz Lekcja anatomii doktora Tulpa Rembrandta z 1632 roku.
