Rewolucja amerykańska i jej bezpośrednie następstwa

Stany Zjednoczone Ameryki Północnej to dziś wielkie światowe mocarstwo. Jednak część ludzi nie wie, że jego początki wywodzą się z Wielkiej Brytanii, z którą to osadnicy amerykańscy musieli stoczyć wojnę o niepodległość. Dlatego też warto przypomnieć pokrótce historię państwa, które jako pierwsze spisało konstytucję i dla którego wolności osobiste są do dnia dzisiejszego sprawą nadrzędną.

„Mayflower” w Plymouth Harbor – obraz Williama Halsalla
„Mayflower” w Plymouth Harbor – obraz Williama Halsalla

Jedną z pierwszych grup osadników, którzy w 1620 roku przybyli do wybrzeży amerykańskich na statku Mayflower, stanowili angielscy purytanie. Zanim stanęli na lądzie, spisali między sobą umowę, która określała prawa i zasady mające regulować organizację ich przyszłej osadniczej wspólnoty. Uczestnicy tej wyprawy nazwani zostali w tradycji amerykańskiej Ojcami Pielgrzymami (Pilgrim Fathers), a ich losy tworzą legendę o historycznym początku Stanów Zjednoczonych. Na czele każdej z kolonii stali gubernatorzy mianowani przez angielskiego króla, ale zależni w znacznym stopniu od jej mieszkańców. Prawo wybierania członków reprezentacji regulował cenzus majątkowy, który różnił się na poszczególnych obszarach. Jednak wszędzie przestrzegano podstawowej zasady „nie ma opodatkowania bez reprezentacji” (no taxation without representation). Ludzie, którzy przybywali do Ameryki i tam tworzyli nowe kolonie, charakteryzowali się różnym pochodzeniem, co miało wpływ na to, jak dana kolonia funkcjonowała. Przybywając do Nowego Świata, przestawały liczyć się dotychczasowe hierarchie, a o pozycji osadnika decydowały cechy, takie jak przedsiębiorczość czy umiejętność sprawnego działania. Koniecznym było wytworzenie od podstaw całego porządku społecznego, co doprowadziło do powstania społeczeństwa o mentalności pionierskiej, w której wzorcem stał się self-made man, czyli człowiek osiągający założone cele dzięki sobie. Ponadto ludzi tych charakteryzował optymizm, a wszelkie zmiany uważali za coś naturalnego i dobrego. Cechy te widoczne są zresztą do dnia dzisiejszego w wielokulturowym społeczeństwie USA.

Pierwsi osadnicy

Według badań, jakie przeprowadzili historycy, możemy stwierdzić, że jako pierwsi na nowe lądy przybyli traperzy i myśliwi, a za nimi farmerzy, pastorzy i kupcy. W ten sposób powoli zasiedlano coraz to nowe obszary. Kolonizacja brytyjska objęła tym samym tereny, na których tubylcza ludność indiańska była nieliczna i gdzie nie istniały silne państwowości. W takich warunkach już od samego początku zaczęło kształtować się społeczeństwo wielowyznaniowe. Jednak trzeba pamiętać, że dziejom pionierskiej i demokratycznej społeczności „białej” Ameryki Północnej towarzyszyły tragiczne losy Indian i niewolniczej ludności murzyńskiej. Szacuje się, że w drugiej połowie XVIII wieku liczba czarnoskórych niewolników przywiezionych z Afryki wynosiła około 0,5 mln, co przy 2,5–3 mln ludności białej dawało dość spory odsetek. Problem stanowi podanie stanu liczebnego Indiach, gdyż ci byli podzieleni na wiele plemion, które zamieszkiwały często takie obszary, do których biali osadnicy jeszcze nie dotarli. Jednak wraz z rozwojem kolonizacji byli oni wypierani w kierunku zachodnim, a z czasem ulegali wyniszczeniu. W połowie XVIII wieku w Ameryce Północnej istniało trzynaście kolonii brytyjskich, założonych albo przez kompanie handlowe, albo przez wspólnoty wyznawców różnych sekt, uciekających przed prześladowaniami w Europie.

13 kolonii w 1775 roku Fot. Wikimedia Commons
13 kolonii w 1775 roku
Fot. Wikimedia Commons

Zalicza się do nich: Prowincję New Hampshire, Prowincję Massachusetts Bay, Kolonię Rhode Island i Plantację Providence, Kolonię Connecticut, Prowincję Nowy Jork, Prowincję New Jersey, Prowincję Pensylwanii, Kolonię Delaware’u (przed 1776 rokiem Hrabstwa Dolnego Delaware’u), Prowincję Maryland, Kolonię i Dominium Wirginii, Prowincję Karoliny Północnej, Prowincję Karoliny Południowej oraz Prowincję Georgii. Wszystkie one powstały za zgodą Korony brytyjskiej.

W roku 1763 zakończyła się wojna pomiędzy Francją a Wielką Brytanią, którą nazwano wojną siedmioletnią. Zawarty w tym samym czasie pokój wersalski położył kres starciom między nimi, które na terytorium Ameryki Północnej trwały od początku XVIII wieku. W myśl porozumienia Wielka Brytania uzyskała prawo do kolonizacji rozległych terenów dzisiejszej Kanady, a także części wschodniej Luizjany, która nie została włączona do żadnej kolonii, a stała się terenem osadnictwa, jakie możemy określić mianem „amerykańskiego”.

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*