5 sierpnia 1944 roku rozpoczęła się Rzeź Woli

Tego dnia 1944 roku rozpoczęła się Rzeź Woli

Rzeź Woli to masakra ludności cywilnej w dniach 5-7 sierpnia 1944 roku na ulicach warszawskiej woli. Niemiecka akcja wyniszczająca miasto była odpowiedzią na wybuch Powstania Warszawskiego.

Gdy wiadomość o wybuchu powstania w Warszawie dobiegła do siedziby Hitlera, niemieckie władze wydały jasny i klarowny rozkaz:

Każdego mieszkańca należy zabić, nie wolno brać żadnych jeńców, Warszawa ma być zrównana z ziemią i w ten sposób ma być stworzony zastraszający przykład dla całej Europy.

Na Warszawskiej Woli doszło do nierównego starcia niemieckich, świetnie uzbrojonych pododdziałów w sile około 3 500 żołnierzy z Dywizji Hermann Göring z powstańcami, których było zaledwie ponad 1 000 osób, z czego tylko 200 miało uzbrojenie. Nikt nie posiadał ciężkiej broni. Fatalne przygotowanie Powstania przez dowództwo spowodowało, że część z tych nieuzbrojonych żołnierzy została odesłana do Kampinosu.

Kto odpowiada za wybuch Powstania Warszawskiego?

Mimo porażek, powstanie nie wygasało, gdyż było wpierane przez ludność cywilną, która ochoczo szła powstańcom z pomocą. Niemcy w odwecie 2 sierpnia zaczęli systematycznie rozstrzeliwać mieszkańców Woli. W tym czasie w Poznaniu, Niemcy postanowili przygotować specjalne oddziały do pacyfikacji powstania. Dowództwo nad nimi objął SS-Gruppenführer Heinz Reinefarth.

W skład jego wojsk wchodziły niezbyt elitarne, ale brutalne oddziały składające się niewygodnych sojuszników-kolaborantów oraz kryminalistów, takich jak oddziały Dirlewangera czy 3. Pułk Kozaków.

5 sierpnia, po otrzymaniu rozkazu zrównania miasta z ziemią, przystąpiono do bezwzględnej pacyfikacji Woli. Niemcy idąc ulica po ulicy, wypędzali mieszkańców ze swych domów. Gromadzili ich w miejscach wygodnych do rozstrzelania, a następnie zabijali z broni maszynowej. Tych, co przeżyli, dobijano z broni krótkiej. Po wymordowaniu ludzi z jednej okolicy, przenosili się na kolejne rewiry i tam, dalej dokonywali dzieła zniszczenia.

Niebawem do stolicy przybył mianowany szefem sił pacyfikacyjnych gen. Erich von dem Bach, który wydał rozkaz zaprzestania masakr kobiet i dzieci. Po 12 sierpnia zaprzestano też rozstrzeliwania mężczyzn. Niemiecki dowódca rozkazał kierować mieszkańców do powstającego w Pruszkowie, na terenie warsztatów kolejowych, obozu przejściowego, tzw. Dulagu nr 121. A stamtąd do obozów koncentracyjnych lub obozów pracy przymusowej w Niemczech.

W dniach między 5 a 7 sierpnia podczas tzw. Rzezi Woli Niemicy zabili około 40-60 000 mieszkańców warszawskiej Woli.

5 sierpnia 1944 roku, czyli dzień w którym rozpoczęła się rzeź, przeszedł do historii jako „Czarna sobota”.

Zobacz także: Zbrodnie niemieckie w Polsce podczas kampanii w 1939 roku

Leave a Comment

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

*