Marek J. Murawski, Samoloty Luftwaffe. Tom 2
Drugi tom cyklu „Samoloty Luftwaffe” kreśli nam sylwetki dwudziestu sześciu samolotów produkowanych przez firmy DFS, Dornier oraz Bücker. Znajdziemy tutaj opis rozwoju kilkudziesięciu statków powietrznych wraz z ich różnymi wariantami. Prześledzimy – choć w formie skrótowej – ich przeznaczenie i zastosowanie w walkach.
A jakie dokładnie samoloty znajdziemy w publikacji? Są to: Bücker Bü 131 (samolot szkoleniowy), Bücke Bü 133 Jungmeister (samolot akrobacyjny) Bücker 181 Bestmann (samolot szkolno-treningowy), DFS 228 Narwal (, DFS 230 (lekki szybowiec desantowo-transportowy), DFS 331 (szybowiec transportowy), Dornier Do 11 (samolot rozpoznawczy), Dornier Do 16 (samolot rozpoznawczy)Dornier Do 17 (A, C, D, E i F, średni bombowiec), Dornier Do 17 Kb (bombowiec), Dornier Do 17 (M, P, R, S i U, średni bombowiec), Dornier Do 17 Z (bombowiec), Dornier Do 17 Z-7 i Z-10 (myśliwiec nocny), Dornier Do 18 (samolot rozpoznawczo-patrolowy), Dornier Do 19 (ciężki bombowiec), Dornier Do 22 (samolot rozpoznawczy bombowo-torpedowy), Dornier Do 23 (bombowiec), Dornier Do 24 (samolot ratownictwa wodnego), Dornier Do 26 (samolot rozpoznawczy i transportowy), Dornier 215 (samolot bombowo-rozpoznawczy dalekiego zasięgu), Dornier Do 217 (A, B, C i E, ciężki bombowiec), Dornier Do 217 J (ciężki myśliwiec nocny), Dornier Do 217 (K. M. P i R, ciężki bombowiec), Dornier 217 N (ciężki myśliwiec nocny), Dornier 317(średni bombowiec) i Dornier Do 355 (jednoosobowy niszczyciel).
Przyznam, że teksty nie są równe – ani jakościowo, ani ilościowo. Jedne teksty są obszerne, pełne technicznych mankamentów, w których ja nieco się pogubiłem. Inne są króciutkie, wręcz lakoniczne. Niemniej i tak jestem ogromnie zaskoczony ilością danych, zarówno taktyczno-technicznych, oraz krótkich opisów ścieżek bojowych poszczególnych samolotów.
Dla przykładu samoloty Bücker Bü131 zostały oddane do użytku w 1934 roku i przez kilkadziesiąt lat był jednym z najpopularniejszych samolotów akrobacyjnych na świecie. Piloci „dosiadający” ten model odnosili zwycięstwa w konkursach akrobacji w1938 (w Niemczech, Francji, Szwajcarii, Holandii i w Hiszpanii).
W środku jest ogromna ilość zdjęć, niestety głównie szaro-biało-czarnych. Kolorowe są zasadniczo tylko sylwetki poglądowe. Jest też sporo schematów ukazujących budowę poszczególnych opisywanych modeli.
Książka zawiera się na 160 stronach, okraszonych licznymi fotografiami i schematami budowy poszczególnych jednostek. Książka jest ogromnie rzeczowa, ale nieco „przy sucha”. Zdaję sobie sprawę, że nie wszystko, zwłaszcza dane techniczne, dadzą się opisać w formie łatwej, ale mogłoby być nieco prościej. A tak świetna i ciekawa publikacja została zaadresowana dla naprawdę ogromnych pasjonatów tej tematyki. Trochę szkoda. W każdym razie doceniam ogrom pracy. Ja coś takiego nie napisałbym nigdy, nawet z pomocą.
Wydawnictwo Alma Press
Ocena 5/6
Ryszard Hałas
Egzemplarz recenzencki otrzymany od Wydawnictwa Alma Press. Tekst jest subiektywną oceną autora, redakcja nie identyfikuje się z opiniami w nim zawartymi.
