Stanisław Mossakowski uhonorowany polskim Noblem

W Collegium Maius Uniwersytetu Jagiellońskiego odbyła się ceremonia odnowienia doktoratu wybitnego historyka sztuki, prof. Stanisława Mossakowskiego. Znakomity badacz ma na swoim koncie wiele nagród, w tym tzw. polskiego Nobla, czyli Nagrodę Fundacji na rzecz Nauki Polskiej.

Uroczystość odnowienia po 50 latach doktoratu wybitnego historyka sztuki, znawcy sztuki renesansowej i barokowej w Polsce, odbyła sie w poniedziałek podczas posiedzenia Senatu UJ w auli Collegium Maius.

W uroczystości wzięły udział władze najstarszej polskiej uczelni na czele z jej rektorem, prof. Wojciechem Nowakiem.

Zgodnie z tradycją uczelnianą, odnowienie doktoratu jest jedną z najwyższych form uznania pracy naukowej. Dostępuje jej uczony, który wyróżnił się w pracy dla swojej uczelni lub społeczeństwa. Odnowienie doktoratu następuje po upływie pięćdziesięciu lat od daty nadania stopnia doktora.

Profesor Stanisław Mossakowski jest jednym z najwybitniejszych historyków sztuki w Polsce, badaczem dziejów architektury i rzeźby dekoracyjnej, roli tradycji antycznej w sztuce, polsko-włoskich relacji artystycznych oraz związków historii sztuki z historią idei. Na jego dorobek składa się ponad 150 prac publikowanych w języku polskim, angielskim, włoskim, francuskim i niemieckim.

Za najważniejsze osiągnięcia prof. Mossakowskiego uważane są opracowania dotyczące polskich budowli nowożytnych, m.in. Pałacu Krasińskich, Ujazdowskiego w Warszawie, kościoła św. Anny w Krakowie, całej twórczości architekta Tylmana z Gameren (Tylman z Gameren. Architekt polskiego baroku 1973, wersja niemiecka 1994, zmienione wydanie polskie 2012), kaplicy elektorskiej przy katedrze we Wrocławiu, zbiór studiów na temat twórczości Giovanniego Battisty Ghisleniego (Orbis Polonus. Studia z historii sztuki XVII-XVIII wieku (2002).

Najbardziej doniosłym dziełem prof. Mossakowskiego jest monografia Kaplicy Zygmuntowskiej na Wawelu – wynik ponad 30-letnich studiów: Kaplica Zygmuntowska (1515-1533). Problematyka artystyczna i ideowa mauzoleum króla Zygmunta I. To wybitne dzieło opublikowane w języku polskim (2007) i angielskim (2012) ma fundamentalne znaczenie dla badań nad europejskim renesansem i tradycją antyczną w sztuce nowożytnej.

Polski historyk sztuki jest laureatem wielu prestiżowych wyróżnień, m.in. Nagrody im. Gottfrieda von Herdera Uniwersytetu Wiedeńskiego (2003), Nagrody im. Jana Długosza (2008) oraz Nagroda Fundacji na rzecz Nauki Polskiej w zakresie nauk humanistycznych i społecznych (2008, zwanej „polskim Noblem”).

Prof. Mossakowski przez dużą część kariery naukowej był związany z UJ, tutaj studiował i obronił doktorat w 1964 r. Od 1967 r. prowadzi badania w Instytucie Sztuki PAN w Warszawie, gdzie uzyskał habilitację (1971).

W latach 1978-1999 był dyrektorem Instytutu Sztuki PAN. Od r. 1999 kieruje Zakładem Historii Sztuk Plastycznych. Redaktor naczelny „Polish Art Studies” (1979-1980) oraz „Biuletynu Historii Sztuki” (1982-1988, od 2002 i obecnie).

Źródło: www.naukawpolsce.pap.pl

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*