Czy wiesz, co oznacza zawołanie „Pisz do mnie na Berdyczów”?

Berdyczów to miasto w obwodzie żytomierskim Ukrainy, położone 44 km. od Żytomierza. W 1569 roku, miasto stało się częścią Rzeczypospolitej Obojga Narodów. W Berdyczowie znajdowało się sanktuarium Matki Bożej Berdyczowskiej ze słynnym cudownym obrazem. Berdyczów był miastem wielokulturowym, zamieszkałym przez wiele nacji. Spośród mieszkańców w XIX wieku przeważali Żydzi (w 1897 roku stanowili oni 78% mieszkańców miasta), stąd popularne określenie – Jerozolima Wołynia. Dzięki księciu Mateuszowi Radziwiłłowi miasto uzyskało przywilej urządzania dziesięciu jarmarków rocznie. Nadany przez Stanisława Augusta przywilej zwiększył obroty berdyczowskie, które przyczyniły się do rozwoju miasta.

Do Berdyczowa przyjeżdżali nie tylko kupcy z całej Rzeczypospolitej, jarmarki regularnie odwiedzali handlarze z najróżniejszych stron Europy. Sprzedawali głównie płótna i tkaniny, a zaopatrywali się w konie, bydło, pszenicę, miód i wosk pszczeli, a także ubrania szyte przez sławnych berdyczowskich krawców. Z tego okresu pochodzi właśnie kupieckie zawołanie … pisz do mnie na Berdyczów.

Z racji fachu kupieckiego i natury podróżowania, kupcy znajdowali się w ciągłym ruchu. Jedynym miejscem, w którym prawdopodobnie można było ich odnaleźć i liczyć na odebranie listu (bywali w nim średnio co 2-3 miesiące), był właśnie Berdyczów. Stąd poste restante i ważna rola Berdyczowa w przebiegu informacji handlowej.

Współcześnie określenie to zmieniło sens. „Pisać do kogoś na Berdyczów” jest równoznaczne z żartobliwym spławieniem kogoś (daj mi spokój, odczep się, szukaj wiatru w polu, nie znam nowego adresu).

Sylwester Brzozowski

Fot: Berdyczów – panorama miasta

źródło: berdicheva.net

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*