Bitwa pod Kaniowem

11 maja 1918 roku miała miejsce bitwa pod Kaniowem

Bitwa pod Kaniowem – II Brygada Legionów Polskich protestując przeciwko zawarciu przez państwa centralne pokoju w Brześciu Litewskim przebiła się przez front austriacko-rosyjski pod Rarańczą i połączyła się z polskimi formacjami w Rosji tworząc w ten sposób II Korpus Polski na Wschodzie, pod dowództwem Józefa Hallera.

Niemcy nie zaakceptowali obecności jednostek polskich na Ukrainie. Uznali to za naruszenie warunków Traktatu Brzeskiego i 11 maja 1918 roku uderzyli na stacjonujące pod Kaniowem oddziały polskie. Po zaciętej walce, głównie z powodu wyczerpania się zapasów amunicji, II Korpus Polski został zmuszony do złożenia broni.

Niemcy nie dotrzymali warunków kapitulacji. Rozbrojonych jeńców ograbili i skierowali do obozów jenieckich (ogółem 3000 żołnierzy i 250 oficerów). Gen. Hallerowi udało się zbiec.

Źródło obrazu Muzeum Wojska Polskiego
„Bitwa pod Kaniowem”, Stanisław Bagieński (1923 r.)

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*