11 października 1962 roku papież Jan XXIII otworzył obrady II soboru watykańskiego

Papież Jan XXIII, będący inicjatorem soboru, uznał że kościołowi jest potrzebne dostosowanie się do nowych czasów- takie zadanie postawił przed 3058 ojcami i ekspertami którzy obradowali w czasie soboru. Pierwszej sesji przewodniczył Jan XXIII, pozostałym trzem jego następca Paweł VI. Ogłoszono 16 ustaw, a w trakcie obrad zgodnie z zaleceniem papieża zrezygnowano z sądów potępiających, dopuszczając wolność wyrażania poglądów oraz skoncentrowano się na polemice konstruktywnej.

Główne tematy które omawiano to kwestie eklezjologiczne, liturgiczne, działalności misyjnej, ekumenizmu, stosunku Kościoła Katolickiego do innych wyznań. W konsekwencji obrad utworzono Synod Biskupów jako organ doradczy papieża oraz utworzono sekretariaty odpowiedzialne za inne religie. Zmieniono postać mszy świętej, od tej pory kapłan miał odwracać się do ludu w jej trakcie, nie stać jak do tej pory tyłem, łacinę zastąpiono językiem narodowym. Papież Paweł VI nawiązał kontakt z patriarchą prawosławnym Atenagorasem I, w konsekwencji obaj odwołali wzajemne ekskomuniki którymi w 1054 się obłożyli.

II sobór watykański to najważniejsze wydarzenie dla kościoła w XX wieku, uznaję się ten moment za koniec dla Watykanu epoki kontrreformacji, mentalności oblężonej twierdzy. Sobór jest krytykowany z dwóch stron, konserwatywnej i modernistycznej. Konserwatyści zarzucają protestanizację kościoła, odejście od rzeczy które w kościele się sprawdzały. Tymczasem moderniści uważają że zmiany które się dokonały to wciąż za mało.

Papież Paweł VI.

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*