Stanisław Skalski, polski as myśliwski

12 listopada 2004 roku zmarł Stanisław Skalski

Tego dnia 2004 roku zmarł Stanisław Skalski, polski pilot

Stanisław Skalski to polski lotnik, as myśliwski, uczestnik bitwy o Anglię. Przez Niemców określany mianem „latająca śmierć”. Uważany za najlepszego lotnika okresu II wojny światowej.  

Stanisław Skalski urodził się 1915 roku w Kodymie (Ukraina). Już od najmłodszych lat interesował się lotnictwem. Po napisaniu matury w 1933 roku aplikował do Szkoły Podchorążych Rezerwy Lotnictwa. Jednak jego podanie nie zostało rozpatrzone pozytywnie ze względu na zbyt młody wiek. Zaczął więc naukę w Szkole Nauk Politycznych w Warszawie.

Nie porzucił marzeń o karierze lotnika. W tym czasie odbył kurs szybowcowy w Polichnie oraz pilotażu w Łucku . Po roku Skalski zrezygnował ze studiów w Warszawie, aby rozpocząć służbę wojskową oraz oddać się swojej największej pasji- samolotom. Po odbyciu kursu unitarnego w roku 1936, został przyjęty do Szkoły Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie. Dwa lata później został mianowany podporucznikiem. Swoją czynną służbę rozpoczął w rejonie Torunia, a konkretnie w 4, Pułku Lotniczym.  

Jego nabyte umiejętności lotnicze bardzo szybko musiały zostać zweryfikowane. W sierpniu 1939 roku dwukrotnie uczestniczył w próbie przechwycenia niemieckich samolotów zwiadowczych. Po zaatakowaniu Polski przez Hitlera rozpoczął czynną obronę przed Luftwaffe. W pierwszym dniu kampanii wrześniowej objął dowództwo nad 142. Eskadrą Myśliwską.

W tym samym czasie asystował w zestrzeleniu pierwszego wrogiego samolotu – Henschel Hs 126. Załogę z zestrzelonego samolotu opatrzył oraz pomógł umieścić w szpitalu. Miało to uchronić Niemców przed samosądem miejscowej ludności. Ta sytuacja pokazuje motywy Skalskiego. Nie zależało mu bowiem na osobistej zemście, ale jedynie na obronie ojczyzny. 2 września samodzielnie zestrzelił dwa bombowce Dornier Do 17.

W sumie Stanisław Skalski w czasie kampanii wrześniowej strącił aż 5 wrogich samolotów. Był to rekord wśród polskich lotników. Tym samym, już w pierwszym tygodniu wojny, został asem myśliwskim.  

W roku 1940 Stanisław Skalski został skierowany na Wyspy Brytyjskie, gdzie jako jeden ze 144 polskich pilotów brał udział w bitwie o Anglie. W czasie walk na zachodzie przydzielony został do brytyjskiego 501. Dywizjonu Myśliwskiego Royal Air Force.

W czasie walk „na brytyjskim niebie” udało mu się samodzielnie zniszczyć 4 maszyny wroga. Mimo tak ogromnych umiejętności wojskowych, jakie posiadał Skalski, w czasie wyprawy przeciw bombowej został postrzelony, a jego samolot stanął w płomieniach. Pilot musiał wyskoczyć ze swojego myśliwca.

W listopadzie 1940 powrócił do czynnej służby.  

W następnych latach wojny należał do wielu różnych formacji lotniczych, między innymi był to polski 306. Dywizjon. W ramach działań w dywizjonie Skalski, służył we Francji, gdzie stracił 5 myśliwców Bf 109. W 1942 został mianowany kapitanem Polskich Sił Zbrojnych.  

Pod koniec 1942 w brytyjskim Dowództwie Lotnictwa Myśliwskiego narodził się pomysł utworzenia specjalnej eskadry lotniczej w Afryce, w której Anglicy w tym czasie toczyli walki z państwami osi. Armii brytyjskiej w kampanii północnoafrykańskiej brakowało bowiem wsparcia z powietrza. Do eskadry chciano zwerbować Polaków, którzy już na zachodzie zasłynęli jaki znakomici piloci.

Formacja składała się z samych profesjonalnych lotników – wychowanków wyższych szkół lotniczych, czy prestiżowych kursów pilotażu. Stanisław Skalski objął nad nimi dowództwo. „Cyrk Skalskiego” (bo właśnie tak w żartobliwy sposób nazywano eskadrę) w sumie odniósł 25 pewnych zwycięstw na niebie.  

Po zakończeniu kampanii afrykańskiej, Skalski z ramienia Royal Air Force dowodził jednostkami lotniczymi we Włoszech i Wielkiej Brytanii. Brał także udział w lądowaniu w Normandii.  

W 1947 roku powrócił do Polski, gdzie za swoja działalność został aresztowany przez władze komunistyczne 4 czerwca 1948 roku pod fałszywym zarzutem szpiegostwa. Podczas śledztwa był brutalnie torturowany. Po błyskawicznym procesie w 1950 roku został wydany wyrok śmierci. Rok później na skutek starań matki Skalskiego, Bolesław Bierut wydał w jego sprawie ułaskawienie. Karę śmierci zamieniono na dożywotnie pozbawienie wolności.  

Dopiero w 1956 roku pilot został wypuszczony na wolność. Po okresie komunizmu, w czasie transformacji ustrojowej, zaangażował się w politykę. Starał się dostać do parlamentu z ramienia Chrześcijańskiej Demokracji i Samoobrony. Jego kariera w polityce nie powiodła się.  

Za swoje zasługi otrzymał Złoty oraz Srebrny Krzyż Orderu Wojennego Virtuti Militari. 

Julia Wenda

2 komentarze

  1. Naprawdę mega człowiek i mega artykuł. Ciekawe

  2. Polska a jak zawsze docenia swoich bohaterow

Leave a Comment

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

*