18 lipca 1792 roku miała miejsce bitwa pod Dubienką

Było to starcie w ramach wojny w obronie Konstytucji 3 Maja. Korpus generała majora Tadeusza Kościuszki (ok. 5 tys. żołnierzy) starł się z korpusem rosyjskim pod dowództwem generała Michaiła Kachowskiego (ok. 25 tys. żołnierzy).

Bitwa rozpoczęła się od zmasowanego bombardowania polskich pozycji przez artylerię rosyjską. W godzinach popołudniowych do frontalnego ataku ruszyły oddziały piechoty. Jednak oddziały polskie krwawo odprawiły ten atak. Mimo tego niepowodzenia, Rosjanie atakowali jeszcze kilkukrotnie, kończąc z takim samym skutkiem.

Widząc brak sukcesów, Rosjanie postanowili obejść prawe skrzydło przekraczając granicę polsko-austriacką. Pod dowództwem płk. Palembacha pułki Jegrów Konnych Jelizawetgradzkich i Lekkokonny Charkowski, zaatakowały tyły prawego skrzydła Kościuszki. Manewr ten zaskoczył Polaków, jednak i tym razem oddziały polskie stawiły  zażarty opór. Pułki rosyjskie zostały rozbite, a Palembach poległ.
Mimo bohaterskiej walki, kilkukrotna przewaga Rosjan dawał się we znaki. Kościuszko nie chcą zostać rozbity, postanowił wycofać się z pola bitwy w uporządkowanym szyku.

Polacy stracili 900 żołnierzy i 6 dział. Rosjanie stracili około 4000 żołnierzy.
Bitwa nie został rozstrzygnięta, chociaż moralnym zwycięzcą mogą uznać się wojska Kościuszki, które nie uległy kilkukrotnie liczniejszym oddziałom rosyjskim. Za zasługi w bitwie Tadeusz Kościuszko został awansowany do stopnia generała lejtnanta.

One Comment

  1. Skąd dane na temat strat? Wiem, że tak podaje wikipedia, ale Historykon sięgnął chyba również do innych źródeł. Tylko jakich?

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*