2 lutego 1838 roku urodził się Konstanty Kalinowski – rewolucjonista, uczestnik powstania styczniowego

Konstanty Kalinowski herbu kalinowa, pochodził z biednej rodziny ziemiańskiej, był synem Szymona Kalinowskiego. Przyszedł na świat w Mostowlanach w dzisiejszym powiecie białostockim. Studiował prawo w Moskwie i Petersburgu, gdzie zaangażował się w działalność przeciwko caratowi. W 1860 r. osiadł w guberni grodzieńskiej, gdzie zajmował się pracą rewolucyjną. Zaczął wydawać pismo „Mużyckaja Prauda”, jeden z pierwszych periodyków w języku białoruskim (pisany łacinką), oraz dwa inne czasopisma w języku polskim. W swych pismach Kalinowski wypowiadał się za uniezależnieniem się Litwy od Rosji, powrotem do federacji polsko-litewskiej, ochroną języka białoruskiego oraz za zdecydowanymi reformami społecznymi (uwłaszczenie chłopów, parcelacja wielkich majątków ziemskich). Był zwolennikiem włączenia do zbrojnej walki o niepodległość szerokich mas chłopskich. Po wybuchu powstania styczniowego zaangażował się w tworzenie Prowincjonalnego Komitetu Litewskiego w Wilnie, gdzie objął funkcję komisarza rządu polskiego na województwo grodzieńskie. Wkrótce awansował na Komisarza Pełnomocnego na Litwę, przez co zyskał kontrolę nad wszystkimi jednostkami walczącymi na obszarze byłego Wielkiego Księstwa Litewskiego.

Zdradzony przez jednego ze swoich żołnierzy, przekazany został w ręce Rosjan. Uwięziony w Wilnie, napisał „Zapiski spod szubienicy”. Swojej roli w powstaniu nie umniejszał i nie ukrywał, ale zarazem odmawiał wskazywania współpracowników. Skazano go na karę śmierci przez rozstrzelanie, ale wyrok ten zamieniono na bardziej hańbiące powieszenie. Został stracony 22 marca 1864 r. na Rynku Łukiskim w Wilnie.

Na zdj. Konstanty Kalinowski – źródło: Wikipedia

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*