22 czerwca 1848 roku wybuchło powstanie robotnicze w Paryżu

Powstanie miało miejsce w trakcie trwającej od lutego Wiosny Ludów. Podczas rewolucji lutowej we Francji obalono monarchię i wprowadzono ustrój republikę. Władzę przejął Rząd Tymczasowy i Zgromadzenie Narodowe. Po zakończeniu wystąpień utworzono warsztaty narodowe i nadzorującą je Komisję Luksemburską. Były to niewydajne zakłady pracy, w których panowały trudne warunki. Z czasem zaczęły się protesty robotników. Zgromadzenie Narodowe zdecydowało się na zamknięcie warsztatów, a 21 lipca ogłoszono pobór wszystkich zatrudnionych w nich mężczyzn do wojska. Decyzja ta przelała czarę goryczy i rozpoczęło się wystąpienie robotnicze.

Żądania robotnicze zostały odrzucone przez władzę i w reakcji na to 22 czerwca na Placu Bastylii wezwano robotników do wystąpienia zbrojnego. Przy ulicy Bonne Nouvelle powstała pierwsza barykada. Walczono o lepsze warunki socjalne, prawo do zrzeszania się w organizacjach. 24 czerwca wojska garnizonu paryskiego pod dowództwem gen. Cavaignaca ruszyły do kontruderzenia. Rebelianci walczyli do końca, lecz nie mieli szans z przeważającymi siłami rządowymi, które dysponowały przede wszystkim dużo lepszym uzbrojeniem. 26 czerwca zdobyto ostatnią rebeliancką barykadę na Przedmieściu Św. Antoniego.

W wyniku wystąpienia zginęło ok. 4 tyś. powstańców i ok. 1 tyś. osób po stronie rządowej. Aresztowano ok. 25 tyś. robotników. Republika przetrwała jeszcze 4 lata i przestała istnieć w 1852 roku z dniem koronacji cesarskiej Napoleona III.

Jan Lewandowski

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*