23 października 1766 roku urodził się Emmanuel de Grouchy

Był jednym z tych żołnierzy, którym Rewolucja umożliwiła szybki awans. Był uzdolnionym dowódcą jednostek kawaleryjskich, na czele których odznaczał się w prawie wszystkich kampaniach okresu Konsulatu i Cesarstwa. Brał m. in. udział w wojnie z Austrią w 1809r. oraz Rosją w 1812. Bił się potem w Niemczech i Francji. Po abdykacji Napoleona mianowany inspektorem generalnym kawalerii. Stanął jednak po jego stronie w marcu 1815r., gdy ten wylądował u wybrzeży Francji. Mianowany wówczas marszałkiem, dowodził w kampanii belgijskiej prawym skrzydłem armii Bonapartego. Po bitwie pod Ligny cesarz powierzył mu zadanie ścigania rozbitych Prusaków. Zaniedbując jednak wysyłanie licznych patroli, nie tylko pozwolił on wrogowi na reorganizację, ale również koncentrację sił i następne dotarcie na pole bitwy pod Waterloo. Gdy wkraczały tam wojska pruskie, on męczył się od początku dnia ze słabszym o połowę korpusem Thielmanna. Niewątpliwie jego zachowanie w sposób zdecydowany miało wpłynąć na wynik ostatniej już bitwy cesarza. Jedynym pozytywnym aspektem jego działań był fakt, że potrafił w sposób zorganizowany przeprowadzić odwrót w kierunku Francji.Przez historyków i samego Napoleona obarczony, raczej słusznie, winą za klęskę pod Waterloo. Jego zachowanie usprawiedliwia jednak fakt, że po raz pierwszy dowodził tak dużym zgrupowaniem armijnym, a rozkaz na piśmie z nakazem dotarcia do Waterloo odebrał dopiero o 17.30. Po 1815r. na emigracji, powrócił do Francji w 1821r., a zmarł w 1847r.

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*