3 lipca 1886 roku rozpoczęły pracę warszawskie Filtry Lindleya (obecnie na ul. Koszykowej 81)


Filtry nazwę swoją wzięły od nazwiska projektanta Williama Lindleya. Jego syn, William Heerlein Lindley cały czas wspierał ojca w inicjatywie utworzenia na lewym brzegu Wisły Stacji Pomp Rzecznych. Budowę zlecił Sokrates Starynkiewicz, ówczesny prezydent Warszawy i rosyjski generał. Przez 34 lata (do 1915 roku) młody Lindley nadzorował projekt, który pozostawił mu ojciec. Projekt zatwierdzono w 1881 roku.

Kompleks filtrów zbudowano przy użyciu najnowocześniejszej wówczas technologii. Podstawowym budulcem była odporna na wilgoć, specjalnie wypalana cegła oraz bloki z piaskowca i granitu.

Pod koniec XIX wieku sieć wodociągowa Warszawy dzieliła się na Górne i Dolne Miasto. System filtrów dzielił się na Stację Filtrów oraz Stację Pomp Rzecznych Zakładu Wodociągu Centralnego. Z tego drugiego czerpano wodę i kierowano do Stacji Filtrów (tzw. Zakładu Wodociągu Centralnego).

Filtry były wielokrotnie modernizowane, głównie w latach 1890, 1930-1933. W 1931 roku rozpoczęto chlorowanie wody wychodzącej. W latach 2008-2010 rozbudowano Filtry o stację ozonowania pośredniego i filtr opary o węgiel aktywny (3 generatory ozonu oraz 18 komór filtrów węglowych). Drogą konkursu wyłoniona została nazwa stacji – „Socrates”.

Filtry Lindley, jak zabytek są objęte ochroną prawną. Listę rozpoczęło wpisanie części obiektów w dniu 1 marca 1973 roku. Została następnie rozszerzona 26 marca 2008 roku o kolejne obiekty. Ostatecznie 18 stycznia 2012 roku na mocy rozporządzenia prezydenta RP wszystkie obiekty znajdujące się na terenie Filtrów uznano za pomnik historii.

Co roku, w lipcu oraz sierpniu Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji m. st. Warszawy S.A. organizuje Dni Otwarte Filtrów Warszawskich, w trakcie których bezpłatnie można zwiedzać tereny Filtrów.

Zdjęcie: Komora filtra – Wikimedia Commons

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*