6 lipca 1940 roku polski więzień – Tadeusz Wiejowski (nr. obozowy 220) dokonał pierwszej ucieczki z obozu koncentracyjnego Auschwitz

Niestety jego szczęście oznaczało tragedię dla innych więźniów. Po wykryciu ucieczki, Niemcy zarządzili „stójkę” – karny apel. Trwał on od godziny 18.00 6 lipca do 14.00 dnia następnego. Podczas apelu esesmani przez całą noc chodzili między szeregami więźniów bijąc ich i kopiąc. Po raz pierwszy wymierzono również publiczną karę chłosty.
W „stójce” uczestniczyli wszyscy więźniowie obozu, 1311 osób. Wśród nich był polski Żyd Dawid Wongczewski, który do Auschwitz trafił 20 czerwca, z więzienia w Wiśniczu Nowym ze śladami wyjątkowo okrutnego katowania. Wongczewski nie przeżył apelu. Zmarł w nocy z 6 na7 lipca.
Stał się pierwszą ofiarą śmiertelną Auschwitz. Jednak mimo śmierci więźnia, ten dzień miał wielkie znaczenie dla ludzi uwięzionych przez Niemców. Wiejowski pokazał im, że ucieczka z Auschwitz była możliwa!

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*