Czy wiesz, dlaczego Ryszard I ma przydomek „Lwie Serce”?

Wielka odwaga, niezłomność w obliczu niebezpieczeństwa, ale także zaskakująca legenda – historia Ryszarda I to opowieść o człowieku, który przez całe życie udowadniał, że wojna to jego prawdziwy żywioł. Jego imię na zawsze połączyło się z tytułem „Lwie Serce”, ale czy wiesz, dlaczego Ryszard I ma przydomek „Lwie Serce”? Odpowiedź na to pytanie skrywa się w niezwykłej, pełnej dramatyzmu przygodzie, która stała się jednym z najważniejszych momentów jego życia.

Ryszard był postacią nietuzinkową, urodzonym wojownikiem i to właśnie wojna była jego żywiołem gdzie odnajdywał się doskonale. Co prawda brakowało mu politycznego zmysłu i administracyjnych umiejętności, lecz wojownikiem był przednim.

Pod jego panowaniem znajdowała się Anglia i znaczna część Francji. Co do posiadłości angielskich to nie orientował się w tej tematyce zbyt dobrze. Do końca życia nie nauczył się języka wyspiarzy a sam kraj traktował jako źródło dochodów, które mógł przeznaczyć na wojny, w tym krucjatę.

Na wyprawę do ziemi świętej wyruszył 4 lipca 1190 roku. Sama podróż trwała rok, a w tym czasie zdobył Sycylię oraz Cypr. Ten ostatni zmuszony był zdobyć gdyż, jego władca Izzak Angelos zachowywał się jak rabuś łupiąc statki z floty Ryszarda, które podczas sztormów zagubiły się i trafiły na Cypr.

Sama krucjata zakończyła się połowicznym sukcesem, udało się zdobyć kilka miast i odbudować posiadłości chrześcijan na wybrzeżu Palestyny. Jednakże główny cel, czyli Jerozolima nie został osiągnięty. Ryszard musiał zawrzeć rozejm z Saladynem i wracać do Francji, gdzie umowy nie dotrzymał Filip i najechał jego włości.

Ryszard z ziemi świętej wracał w ukryciu. Ponoć podróżował w przebraniu templariusza. Jednakże mimo tego zdradziły go jego maniery i sygnet królewski, który zawsze nosił na palcu. Na jego nieszczęście rozpoznano go w Austrii, kraju księcia Leopolda, którego sztandar z rozkazu samego Ryszarda zdarto i wrzucono do fosy w czasie walk o Akkę (miało to miejsce podczas krucjaty, kiedy to Leopold stwierdził, że ma takie same prawa jak monarchowie i powiesił swój sztandar obok sztandarów Ryszarda i Filipa).

Władca Austrii nosząc cały czas urazę do króla Anglii pojmał go i oddał w niewolę cesarzowi Henrykowi VI. Tam Plantagenet spędził 2 lata w niewoli, gdzie powstała legenda sławiąca męstwo i odwagę króla. Legenda ta mówi, iż do celi Ryszarda wpuszczono wygłodniałego lwa. Jednakże król nie przestraszył się bestii i stawił jest bohatersko czoła. Wepchnął rękę do pyska zwierzęcia i wyrwał mu serce.

Następnie wyszedł z lochu i stawił się na uczcie gdzie wyrwany organ zjadł przyprawiając go odrobiną soli. Tak oto powstał przydomek, który już na wieki przylgnął do imienia tego walecznego króla.

Bibliografia:

• Piotr Solecki, Saladyn i Krucjaty, 2014.

Tekst pierwotnie opublikowany 21 września 2014 roku.