bitwa nad Worsklą na obrazie

12 sierpnia 1399 roku miała miejsce bitwa nad Worsklą

Tego dnia 1399 roku miała miejsce bitwa nad Worsklą

12 sierpnia 1399 roku doszło do wielkiej bitwy. Bitwa nad Worsklą to starcie, gdzie armia litewsko-ruska pod wodzą wielkiego księcia litewskiego Witolda starła się z ponad dwukrotnie liczniejszą armią tatarską, dowodzoną przez Temur Kutługa i Edygeja. Wojska Witolda były wspierane również przez wojska krzyżackie dowodzone przez komtura Ragnety Markwarda Salzbacha, polskie pod wodzą wojewody krakowskiego Spytka z Melsztyna i mołdawskie, na których czele stał sam hospodar Stefan.

W 1399 roku Witold zorganizował wielką wyprawę na Tatarów. Jej celem było przywrócenie do władzy chana Złotej Ordy (Tochtamysza), który w zamian za pomoc obiecywał Witoldowi rządy na Rusi. Do udziału w bitwie książę przekonał również Zakon (pokój saliński), który przysłał mu posiłki wojskowe.

Również król Polski Władysław Jagiełło przychylnie odniósł się do ekspedycji i wyraził zgodę na ochotniczy zaciąg do Witolda, który został przeprowadzony w Królestwie. Na czele polskich wojsk stanął Spytek z Melsztyna. Również dzięki zabiegom polskiej dyplomacji papież ogłosił w Europie krucjatę, nadając jej uczestnikom status krzyżowców.

Sprzymierzona armia liczyła koło 38 000 żołnierzy. Ruszyła i po przekroczeniu Dniepru pod Kijowem, ruszyła na wschód, by zatrzymać się nad rzeką Worsklą, dzieląc się na 7 warownych obozów.

11 sierpnia na przeciw wojsk Witolda stanęła 40 000 armia Temura. W nocy tatarska armia została wsparta jeszcze 50 000 wojowników Edygeja. Rankiem, zaskoczony Witold zobaczył ogromną armię szykującą się do ataku.

Armia księcia Witolda, która wcześniej podzieliła się na 7 warownych obozów, dała się zaskoczyć przez dwie duże armie tatarskie i nie zdążyła w porę połączyć się, a także umocnić swoich pozycji. Stopniowo sprzymierzeni zostali okrążeni i duża część armii została wybita. Witold ze Świdrygiełłą zdołali ujść z życiem. Przeżyli również Tochtamysz wraz z synem. 

Na polu bitwy śmierć znalazł m.in. Spytek z Melsztyna i dwóch braci Jagiełły. Zginął również hospodar mołdawski, Stefan. Klęska ta pogrzebała ostatecznie plany opanowania przez Witolda wszystkich ziem ruskich i oznaczała załamanie się jego dotychczasowej wschodniej polityki oraz dążenia do uniezależnienia się od Polski. Pieczołowicie przygotowana wyprawa zakończyła się ogromną klęską sprzymierzonych wojsk w bitwie nad Worsklą.

Leave a Comment

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

*