5 sierpnia 1944 roku miała miejsce bitwa o Skalbmierz

Tego dnia 1944 roku miała miejsce bitwa o Skalbmierz

Bitwa o Skalbmierz to starcie z niemieckim okupantem, w którym wzięły udział połączone oddziały Armii Krajowe, Batalionów Chłopskich oraz Armii Ludowej. Dodatkowo wsparte zostały dwoma radzieckimi czołgami T-34.

Republika Pińczowska

Gdy front wschodni coraz śmielej parł na zachód, to w końcu lipca 1944 roku oddziały Armii Krajowej opanowały okolice Pińczowa i Miechowa tworząc na tych terenach tak zwaną Republikę Partyzancką, czyli Republikę Pińczowską.

Republika Pińczowska to obszar o powierzchni około 1000 km2, który został przejściowo wyzwolony spod okupacji niemieckiej w okresie między 24 lipca–12 sierpnia 1944 roku. W skład republiki wchodziły Pińczów, Skalbmierz, Książ Wielki, Brzesko Nowe, Działoszyce, Janowice, Kazimierza Wielka, Koszyce, Nowy Korczyn, Proszowice, Sancygniów, Słaboszów i Wiślica. Czynu tego dokonały wspólnie odziały Armii Krajowej, Batalionów Chłopskich oraz Armii Ludowej.

Bitwa o Skalbmierz

Ekspedycja karna w sile 900 żołnierzy ruszyła do Skalbmierza w celu opanowania sytuacji. Naprzeciw nim stanął 22-osobowy oddział Armii Krajowej pod dowództwem podporucznika Franciszka Pudo, pseudonim „Sokół”. Polski oddział, mimo zaskoczenia, podjął zaciętą walkę. Jednak przeważająca siły wroga zmusiły go do wycofania się.

Niemcy po zdobyciu miasteczka przystąpili do brutalnej pacyfikacji. Aby zapobiec niemieckiemu bestialstwu, do ataku ruszył 27-osobowy oddział szturmowy Armii Krajowej pod dowództwem podporucznika Franciszka Kozłowskiego.

Bohaterska próba przyjścia na pomoc ludności zakończyła się porażką. W nierównej walce zginęło 17 żołnierzy wraz ze swoim dowódcą. Widząc taki obrót spraw, pozostałe oddziały AK pod dowództwem porucznika Romana Moskwy, pseudonim „Wojniłłowicz”, wsparte przez jednostki Batalionów Chłopskich i 38 osobowy oddział Armii Ludowej, dowodzone przez kapitana Zygmunta Bieszczanina, pseudonim „Adam”, rozpoczęły atak na miasto.

Polskim oddziałom ze wsparciem przyszły dwa radzieckie czołgi T-34, stacjonujące nieopodal Wiślicy. Około godziny 18:30 rozpoczął się atak, w którym to 400 osobowe zgrupowanie żołnierzy zmusiło Niemców do wycofania się z miasta.

W bitwie poległo 21 partyzantów i 80 cywili. Straty niemieckie wynosiły około 100 zabitych.

Obejrzyj także: Gdzie i kiedy rozpoczęła się II wojna światowa

Leave a Comment

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

*