Tego dnia 919 roku rozegrała się bitwa pod Islandbridge, którą wygrali wikingowie
Bitwa pod Islandbridge to jedno ze starć w trakcie wikińskich działań w Irlandii. Siły rdzennych Irlandczyków w koalicji irlandzkich królestw starły się z wikingami z Dublina pod wodzą Sihtrica Cáecha, chcąc wypędzić wikingów Uí Ímair z terenów, które zajęli. Sześciu irlandzkich królów zginęło, a wikingowie odnieśli zwycięstwo.
Ui Ímair. Dynastia Ivarów w Irlandii
Dynastia Ui Ímair, znana także jako dynastia Ivarów to królewska dynastia nordycko- gaelska. Od połowy IX wieku jej władza obejmowała znaczną częścią regionu Morza Irlandzkiego, Królestwa Dublina, zachodnie wybrzeże Szkocji, w tym Hebrydy i część północnej Anglii.
Nazwa Uí Ímair w języku staroirlandzkim oznacza „wnuki” lub „potomkowie Ivara”. Imię Ivar jest dziś popularne i znane ze względu na serial Wikingowie kanadyjsko-irlandzkiej produkcji. Czy Ivar, protoplasta dynastii i Ivar Bez Kości to ta sama postać?
Irlandzkie annały opisują Ivara jako brata Amlaíba Conunga i Auisle. Natomiast Roczniki Ulsteru odnotowują jego nekrolog pod rokiem 873. Znajduje się tam wzmianka:
Imhar, rex Nordmannorum totius Hibernie & Brittanie, uitam finiuit [Ivar, król całej nordyckiej Irlandii i Brytanii, zakończył swoje życie].
Niektórzy historycy wskazują, że domniemanym przywódcą Wielkiej Armii Pogańskiej był Ivar Bez Kości (Ivar Ragnarsson 865-860), syn Ragnara Lodbroka. Z jednej strony grupa historyków wiąże go z Ivarem, protoplastą dynastii; z drugiej inna grupa uważa ich za dwie różne osoby. Nie ma źródeł, które mogłyby potwierdzić którekolwiek z tych twierdzeń.
Zajrzyj do naszej recenzji: Wikingowie. Topory i sejmitary
Warto też zwrócić uwagę, że wielu badaczy jest sceptycznych wobec samego przydomka Ivara – Bez Kości.
Wygnanie i bitwy pod Mag Femen i Cenn Fuait
W 902 roku rządzący Dublinem wikingowie z dynastii Uí Ímair zostali wygnani z miasta przez połączone siły dowodzone przez Maela Finnię, króla Bregii i Cerball Muirecáin, króla Leinster. Wikingowie jednak, mimo wypędzenia, kontynuowali swoje najazdy na irlandzkie osady.
W 914 roku flota wikingów popłynęła do Waterford, wcześniej kontrolowanego przez wikingów. W 915 roku znaczna grupa wikingów osiedliła się w Limerick. Sam Dublin pozostawał poza kontrolą Uí Ímair. W 917 dwóch członków Uí Ímair, Ragnall i Sitric Cáech, wnukowie Ímara, wypłynęli do Irlandii. Ragnall wylądował w Waterford, a Sitric Cáech w Cenn Fuait w Leinster.
Kilku rodzimych irlandzkich królów zebrało siły, aby spróbować ponownie wypędzić wikingów. Byli to Niall Glúndub, król Północnego Uí Néill i król Irlandii oraz Augaire Ailella, król Leinster. W starciu wikingowie odnieśli zwycięstwo przeciwko Niallowi Glúndubowi i żołnierzom Uí Néill w bitwie pod Mag Femen w Bredze. Następnie odnieśli kolejne zwycięstwo przeciwko Augaire Ailella pod Cenn Fuait.
Sithric poprowadził swoich ludzi do Dublina, przywracając rządy wikingów i okrzykując się królem. Ragnall powrócił do Anglii.
Bitwa pod Islandbridge
W 919 roku irlandzcy królowie zebrali się, aby ponownie wypędzić wikingów z Dublina:
- Áed mac Eochocáin, król Ulsteru,
- Máel Mithig mac Flannacain, król Bregi,
- Mael Craibe mac Duibsinig, król Airgíalla,
- Conchobar mac Flainn, król Mide,
- Cellach mac Fogartaig, król południowej Bregi,
- Niall Glúndub, król Ailech i król Irlandii.
Wyjazd Ragnalla z Irlandii mógł zachęcić władców do działań przeciwko Uí Ímair. Siły Sihtrica i Nialla spotkały się w pobliżu Islandbridge (obecnie hr. Dublin) 14 września. Bitwa była miażdżącym zwycięstwem wikingów. Niall i pięciu jego sprzymierzonych królów zginęło w bitwie (wszyscy wymienieni powyżej z nazwiska). Podobnie wielu irlandzkich arystokratów. Zginął także jeden z krewnych Nialla Glúnduba.
Niepowodzenie koalicji sprawiło, że pozycja Uí Ímair w Dublinie pozostała bardzo silna. Niemniej, wojna między wikingami, a rdzennymi Irlandczykami trwała nadal. W następnym roku doszło do bitwy między wikingami z Dublina i Donnchad Donn, bratem zabitego króla Conchobara mac Flainna i nowym Wielkim Królem Irlandii.
