Wacław II to król Czech, który zdobył polską koronę po tragicznej śmierci króla Przemysła II, do której doszło w Rogoźnie – 8 lutego 1296 roku. Wacław II ożenił się z jego córką z drugiego małżeństwa z Ryksą szwedzką – Ryksą Elżbietą. W ten sposób Wacław II wzmocnił swoje prawa do uzyskania polskiej korony. Ten Przemyślida zasiadał na polskim tronie przez 5 lat (w latach 1300-1305). Walczył też o koronę węgierską dla swojego syna – Wacława III, ale sprzeciwiał się temu papież Bonifacy VIII, który wspierał kandydaturę Karola Roberta Andegaweńskiego. Uniwersytet Karola w Pradze założył oczywiście wnuk Wacława II – Karol IV Luksemburski. Mało kto jednak wie, że taki uniwersytet chciał już założyć Wacław II, ale pomysł ten nie uzyskał wtedy wymaganego poparcia, dlatego Przemyślida się z niego wycofał. Z Wacławem II wiąże się jeszcze jedna ciekawostka. Mianowicie król ten panicznie bał się kotów i burzy.
Felinofobia i brontofobia – przekleństwo Wacława II
Król od dziecka bardzo bał się kotów. Historycy twierdzą, że było to spowodowane traumą, jakiej czesko-polski monarcha doznał w okresie dzieciństwa. Miał zostać wtedy przestraszony przez dużego kota i od tej pory panicznie się ich bał. Na dworze Wacława II obowiązywał kategoryczny zakaz posiadania kotów. Dotyczyło to nie tylko królewskiego otoczenia, ale także królewskich gości. Każdy, kto złamał ten zakaz, narażał się na gniew monarchy.
Król nie musiał widzieć tych zwierząt. Wystarczyło, że usłyszał miauczenie kota i już uciekał w popłochu. Dotyczyło to nawet kotów przebywających na zewnątrz. Było to dość problematyczne. Wyobraźcie sobie królewską audiencję, podczas której król usłyszał gdzieś miauczenie kota, po czym nagle uciekał, zostawiając zaproszonych gości, którzy tylko ze zdziwieniem patrzyli, jak przerażony król ucieka!
Czesko-polski władca panicznie bał się również burzy. Gdy tylko na niebie pojawiały się ciemne chmury, król wpadał w panikę. Zdaniem historyków, chował się wtedy pod łóżkiem w najbardziej ukrytej komnacie i w ten sposób próbował przeczekać nawałnicę. Unikał również podróży w czasie burz. Kiedyś nie było oczywiście telewizji czy radia i nie można było sprawdzić prognozy pogody. Wacław II miał na to sposób. Prosił swoich astrologów, by przewidzieli dla niego pogodę. Na podstawie uzyskanych informacji decydował, czy może wyruszyć w podróż, czy lepiej zostać w zamku. Gdy była niesprzyjająca pogoda, Wacław II był skłonny przełożyć ważne spotkanie!
Fobie a panowanie Wacława II
Wacław II miał nie lada problem, który był kłopotliwy nie tylko dla niego, ale również dla jego otoczenia. Dworzanie pilnowali, by ich władca nie miał kontaktu z kotami, ani nie słyszał odgłosów burzy. O tych słabościach dowiedzieli się także królewscy przeciwnicy, którzy potrafili wykorzystać królewskie słabości przeciwko królowi. Wacław II zmarł w 1305 roku i pozostawił po sobie syna – Wacława III. Zrezygnował on z walki o tron węgierski, ponieważ król Karol Robert Andegaweński okazał się zbyt silnym przeciwnikiem. Wacław III postanowił walczyć jednak o polską koronę. W tym celu wyruszył z wojskiem do Polski, ale nigdy tam nie dotarł, ponieważ został zamordowany w niewyjaśnionych okolicznościach w Ołomuńcu – 4 sierpnia 1306 roku. Jednym z jego przeciwników był Władysław Łokietek, który był jednym z podejrzanych o zabójstwo Wacława III. Łokietek zyskał na śmierci Wacława III, ponieważ od 1306 roku został księciem Polski. Wśród podejrzanych o zabójstwo Wacława III była także jego żona – Wiola Elżbieta, wobec której był niewierny.
Śmierć Wacława III była dopiero początkowym krokiem do zjednoczenia ziem polskich po rozbiciu dzielnicowym. Proces ten był długotrwały i nawet koronacja Władysława Łokietka – 20 stycznia 1320 roku, mimo że jest to data uznawana za symboliczny koniec rozbicia dzielnicowego w Polsce, w pełni go nie zakończyła. Jednoczenie ziem polskich po rozbiciu dzielnicowym zakończyło dopiero panowanie Łokietkowego syna – Kazimierza Wielkiego.
Panowanie Wacława II i jego syna Wacława III, zakończyło okres rządów Przemyślidów w Czechach – rodzimej czeskiej dynastii, którą można porównać z węgierskimi Arpadami czy polskimi Piastami. Osobliwa przypadłość Wacława II znacznie utrudniała mu panowanie i była wykorzystywana przez jego przeciwników politycznych. Rządy jego syna – Wacława III były bardzo krótkie, podczas ich trwania nie zdążył się wykazać, ani też nie zdążył koronować się na króla Polski. Jednak śmierć ostatnich Przemyślidów była krokiem na drodze do całkowitego zjednoczenia państwa polskiego.
Bibliografia:
- Barbara F., Piastówny na tronach Europy, Kraków 2019.
- Petr Jokes., Czesi. Przewodnik po historii narodu i państwa, Kraków 2020.
