Między lasem a kościołem…
Nazwa Kościelny została zastosowana dla odróżnienia wsi od pobliskich miejscowości: Cienina Zabornego, Cienina Zabornego-Parcele, Cienina-Kolonii i Cienina Perze. Dawniej istniała jedynie jedna miejscowość o nazwie Cienin, zaś poszczególne folwarki oddzieliły się prawdopodobnie w XIX w. W XVI w. stosowana była także forma Czyenyno. Teki Dworzaczka podają także nazwę Cienno oraz Cienin Wielki dla określenia Cienina Kościelnego oraz Cienin Mały dla określenia Cienina Zabornego. Przymiotniki Wielki i Mały służyły do podkreślenia nadrzędnej roli Cienina Kościelnego względem okolicznych wiosek. Niepomierną rolę odgrywała tutaj zwłaszcza obecność kościoła, z czym wiązała się rola Cienina Kościelnego dla życia religijnego i kulturalnego mieszkańców sąsiednich miejscowości. W XIX w. nazwę Cienin Zaborny stosowano zamiennie z nazwą Odpadki, której to znaczenia należy się doszukiwać w „odpadnięciu” (odłączeniu się) tych ziem od Cienina Kościelnego. Z kolei człon Zaborny prawdopodobnie należy odczytywać jako znajdujący się za lasem, za borem. W przypadku Cienina Zabornego-Parcele ostatni człon tej nazwy wiąże się oczywiście z powojenną parcelacją majątku i folwarku, należącego przed wojną do rodziny Karczewskich.
Do etymologii nazw Cienina Zabornego i Cienina Kościelnego sięgnęli także niemieccy okupanci podczas II wojny światowej. Na mocy Zarządzenia o zmianie nazw miejscowości Kraju Warty z 18 maja 1943 r. (Verordnungsblatt des Reichsstatthalters im Warthegau), podpisanego przez namiestnika Rzeszy w Kraju Warty – Arthura Greisera, nazwy Cienin Kościelny i Cienin Zaborny zostały zmienione odpowiednio na Schattingen i Schattenwalde, których źródłosłowem są niemieckie wyrazy der Schatten (cień) oraz der Wald (las).
… wśród pól …
Pomiędzy Cieninem Kościelnym a Zabornym nie zachował się żaden las, który mógłby stanowić wspomnienie, zaryzykowałbym stwierdzenie, że nawet cień wspomnienia, uzasadniającego nazwę Zaborny. W tym miejscu znajduje się obecnie wioska Cienin Perze niewzmiankowana w księgach parafialnych przed II wojną światową, nie ma jej także na mapach sprzed tego okresu. Nazwa Perze nasuwa skojarzenie z chwastem często występującym na polach uprawnych, który nazywa się perz. Kazimierz Rymut twierdzi, że jest to nazwa osobowa. Z braku źródeł nie można jednak ustalić prawdziwego pochodzenia tej nazwy. Zabudowania obecnego Cienina Perze znajdowały się przed II wojną światową w obrębie wsi Cienin Kościelny. Niektóre domy i pola administracyjnie należące do Cienina Perze są znacznie oddalone od wsi. Ten obszar przyjęło się nazywać od dawien dawna Gopła, co oznacza bagno, miejsce zalane wodą. Kolejną wsią sąsiadującą z Cieninem Kościelnym jest Cienin-Kolonia, na przedwojennych mapach występuje on jako Kolonia Cienin Kościelny. Spotykana jest także wcześniejsza forma Holendry Cienin Kościelny. Nazwa Holendry była stosowana do określania osad na terenach podmokłych i nizinnych, zasiedlanych pierwotnie przez osadników pochodzenia holenderskiego, tzw. Holendrów (Olędrów). Później nazwa ta przyjęła się dla wszystkich miejscowości zakładanych na takich zasadach. Inna wersja podaje, że nazwa Holendry pochodzi od niemieckiego słowa Halaudner (karczownicy) i była wykorzystywana do oznaczania miejscowości położonych na terenach wykarczowanych lasów. Warto dodać, że obszary obecnych powiatów słupeckiego i konińskiego w Królestwie Polskim stanowiły największe skupisko miejscowości – Holendrów. Obecna nazwa związana jest z XIX-wiecznym procesem uwłaszczania chłopów i przebudowy wsi, które w Królestwie Polskim nazywano potocznie koloniami i tak już zostało.
Mimo że po słupach nie pozostał już ślad
Siedzibą powiatu słupeckiego jest miasto Słupca. Także na temat etymologii tej nazwy istnieją rozbieżne poglądy. Zmieniała się ona na przestrzeni wieków od formy Slupcza, poprzez formy Slupza, Sluptza, Słupcza, Słupiec, aż do brzmienia obecnego. Zofia Zierhofferowa w Nazwach miast Wielkopolski podaje kilka możliwych znaczeń tej nazwy. Pewne jest to, że nazwa pochodzi od wyrazu słup. Może to oznaczać zarówno budowlę zbudowaną ze słupów, fortyfikacje lub umocnienia grodziska łużyckiego na Jeziorze Słupeckim (do tej teorii przychyla się Bolesław Szczepański w Dziejach Słupcy). Inna wersja głosi, że wyraz słupca oznacza miejsce, gdzie znajdował się słup – wyobrażenie bóstwa. Nie pozostały jednak żadne ślady po rzekomym słupie. Najbardziej prawdopodobną wersją jest ta, że nazwa Słupca pochodzi od słupów – zapór umieszczonych na rzece Mesznie służących do połowu ryb lub odłowu bobrów.
