,,Dzieci ‘44” | Recenzja

Wydana nakładem Domu Wydawniczego ,,Bellona” pozycja Jerzego Mireckiego, zatytułowana Dzieci ‘44 jest zbiorem relacji czterdziestu dziewięciu osób, które okres sześćdziesięciu trzech dni Powstania Warszawskiego przeżyły jako dzieci, bądź osoby dorosłe. Autora książki interesuje to, jak starsi uczestnicy zapamiętali dzieci w okresie powstania.

jerzy-mirecki-dzieci-44-wydawnictwo-bellona-2014-07-19W przeważającej części przez sześćdziesiąt trzy dni powstania małoletni bohaterowie książki przytaczają wstrząsające wspomnienia. Na oczach siedmiolatka jego mama zostaje przeszyta serią z karabinu maszynowego, co spowodowało u niej dożywotnią utratę zdrowia. Rówieśniczka tego chłopca była świadkiem śmierci swojego ojca, zabitego przez Niemców strzałem w tył głowy. Niektórzy rozmówcy Jerzego Mireckiego podejmują w swoich wspomnieniach temat działalności podziemnego Związku Harcerstwa Polskiego, istniejącego pod kryptonimem Szare Szeregi. Nieuniknione są również wspomnienia o tych, których powstanie zabrało – o członkach rodziny, przyjaciołach, kolegach, ale również nierzadko zupełnie obcych osobach, których śmierć przyszło widzieć bohaterom.

Książce przyświecały – wedle autora – dwa cele. Pierwszym z nich było uratowanie od zapomnienia wspomnień tych osób, które Powstanie Warszawskie przeżyły jako dzieci. Drugim cel to chęć podzielenia się przez powyższe osoby – jak również przez samego autora – tymi wspomnieniami. Relacje zamieszczone w książce pochodzą z różnych źródeł. W dużej mierze są one przekazane ustnie autorowi przez tytułowe Dzieci ‘44, bądź także stanowią fragmenty książek przytaczanych przez Jerzego Mireckiego ów dzieci, będących aktualnie rozsianymi po całym świecie – od Polski aż po daleką Kanadę.

Jerzy Mirecki urodził się w 1937 roku w Warszawie, toteż Powstanie Warszawskie przeżył jako siedmioletnie dziecko, przebywając przy ulicy Złotej. Jest absolwentem Politechniki Gdańskiej (Wydział Architektury), wiele lat pracował za granicą.

Unikatowość książki Jerzego Mireckiego wynika z faktu, iż przedstawia sześćdziesięciotrzydniowe walki w Warszawie takimi, jakimi widziały je przede wszystkim ówczesne dzieci. Siedmio-, a nawet czteroletnie. Mogłoby się wydawać, iż takie małe dziecko nie zapamięta zbyt wiele. Książka Dzieci ’44 stanowi dowód na to, iż tragiczne doświadczenia w Warszawie głęboko wryły się w pamięć nawet najmłodszych wówczas świadków i uczestników. Serdecznie polecam tę wstrząsającą, lecz też niezwykle ciekawą lekturę.

Ocena recenzenta: 6/6

Helena Sarna

Leave a Comment

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

*