Lekkomyślna księżna | Recenzja

Stanisław Antoni Wotowski, Lekkomyślna księżna

Epoka napoleońska to okres, który do dziś fascynuje wielu badaczy i pasjonatów historii. Na temat wydarzeń przełomu XVIII i XIX wieku powstało wiele książek, filmów, a nawet powieści. Jedną z takowych właśnie powieści jest ta autorstwa Stanisława A. Wotowskiego.

Na samym wstępie należy zaznaczyć, że powieść Wotowskiego nie jest nowo powstałym tekstem. Została ona napisana bowiem w 1929 roku. Dzięki Wydawnictwu CM Lekkomyślna księżna została wznowiona w bieżącym, 2018 roku. I trzeba przyznać, że była to świetna decyzja warszawskiego wydawnictwa.

Tytułową Lekkomyślną księżną jest Paulina Bonaparte –  żyjąca w latach 1780-1825 siostra Cesarza Francuzów Napoleona I. Głównym bohaterem sensacyjnej powieści historycznej, bo tak wydawca nazwał dzieło Wotowskiego, jest Polak Stanisław Gaszczołd. Gaszczołd jest polskim szwoleżerem, który uczestniczył w szarży pod Somosierrą, a więc najbardziej spektakularnym epizodzie wojen napoleońskich z udziałem Polaków. Z powodu rekonwalescencji przebywa on w Paryżu, z dala od bitewnych pól Hiszpanii. Przypadkiem spotyka on i ratuję z opresji piękną, młodą damę, która okazuje się być siostrą samego Cesarza…

Nie chcąc zdradzać szczegółów treści powieści Wotowskiego, przejdźmy do właściwego omówienia recenzyjnego. Książkę czyta się znakomicie. Dialogi, nienużące czytelnika opisy, a także wartkość akcji sprawiają, iż Lekkomyślna księżna stanowić mogłaby doskonałą bazę pod filmowy scenariusz. Powieść Wotowskiego zawiera w sobie elementy sensacji oraz romansów, co doskonale oddaje realia epoki wojen napoleońskich, którą charakteryzowały intrygi, zwłaszcza te na francuskim dworze cesarskim. Dużym plusem powieści jest połączenie losów postaci fikcyjnych (główny bohater Gaszczołd) z losami osób historycznych (tytułowa Paulina Bonaparte itd.). Minusem z kolei może być dość klasyczne dla tego typu powieści zakończenie, które czytelnik może z łatwością przewidzieć w trakcie czytania.

Jeżeli chodzi o wydanie powieści Wotowskiego to nie mam żadnych zastrzeżeń. Książka wydana została w miękkiej oprawie, a na okładce znalazł się wizerunek Pauliny Bonaparte. Osoba orientująca się w realiach epoki napoleońskiej z łatwością odnajdzie się w treści. Problem mogą mieć czytelnicy, dla których okres przełomu XVIII i XIX wieku jest czasem mało znanym. Z pewnością dla nich pomocne byłyby  przypisy, które chociaż w skrócie mogły informować kim jest na przykład Joachim Murat, a kim chociażby Joseph Fouche. I chociaż nie jest to książka naukowa,  to na pewno wspomniane komentarze wzbogaciłyby treść powieści Wotowskiego.

Jeszcze kilka słów o autorze – Stanisław A. Wotowski urodził się w 1895 roku. Był pisarzem, dziennikarzem i policjantem. Napisał wiele książek kryminalnych, sensacyjnych oraz historycznych. Wotowski zmarł najprawdopodobniej w roku 1939. Powieści jego autorstwa zaczęły być wznawiane na początku drugiej dekady XXI wieku.

Podsumowując, Lekkomyślna księżna jest powieścią, którą czyta się w sposób szybki, łatwy i przyjemny. Nie jest to dzieło najwyższych, szekspirowskich czy też mickiewiczowskich lotów, jednakże nie takim właśnie dziełem powieść Wotowskiego miała być. Gorąco polecam wszystkim osobom lubiącym epokę napoleońską, ale także tym, którzy lubią opowieści sensacyjne, z dużą dawką wątków miłosnych.

Wydawnictwo: Wydawnictwo CM (Ciekawe Miejsca)

Ocena recenzenta: 5/6

Hubert A. Nowak

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*