Archeolodzy odkryli starożytną urnę na odcinku Tren Maya
Urna z Tren Maya to nowe znalezisko archeologów. Badacze zgłosili odnalezienie urny w Escárcega, Campeche na 7 odcinku Tren Maya. Przedmiot znajdował się obok innego naczynia tego typu, więc przypuszcza się, że stanowił część daru założycielskiego, ze względu na powiązanie z budowlą prehiszpańską.
W ramach prac archeologicznych przeprowadzonych przez Ministry of Culture of the Government of Mexico, poprzez Narodowy Instytut Antropologii i Historii (INAH), specjaliści zlokalizowali urnę pogrzebową z wizerunkiem bóstwa kukurydzy wzdłuż 7 odcinka Tren Maya.
INAH donosi, że urna przedstawia prehiszpańskie bóstwo, reprezentacyjnie przedstawione rosnące w kolbie kukurydzy. Pokrywa obu odnalezionych naczyń przypomina sowę, omen i symbol wojny wśród starożytnych Majów z rejonu Río Bec.
Diego Prieto Hernández, Główny Dyrektor INAH podaje, że ze względu na typologię znaleziska, urna została zidentyfikowana jako naczynie w stylu Paaktzatz.
Antropolog wytłumaczył, że skoro znaleziono ją obok kolejnego naczynia tego samego typu, stwierdzić można, że była ofiarą założycielską, ze względu na jej powiązanie z prehiszpańską budowlą.
Jest to gliniany dzban, zawierający szczątki ludzkie
– podał D. Hernández.
Na urnie widnieją zdobienia, które zdają się reprezentować majański symbol ik, oznaczający wiatr i boski oddech. Na awersie widnieje mała antropomorficzna postać, która nawiązuje do bóstwa kukurydzy jako kolba w fazie wzrostu.
Według archeologów, którzy brali udział w pracach wydobywczych tego zasobu dziedzictwa, podobne wizerunki majańskiego bóstwa odnalezione zostały wcześniej przez INAH na wyspie Jaina, w formie figurek.
W ikonografii Majów sowa była uważana za zwiastun i symbol wojny w okresie klasycznym, jak odnotowano na naczyniach wykonanych między 680 a 700 rokiem naszej ery, na obszarze kulturowym znanym jako Río Bec.
Zdobienia drugiego naczynia przedstawiają ciernie drzewa ceiba, uważanego przez Majów za święte w przeszłości, jak i w teraźniejszości.
Majowie
Cywilizacja Majów była niezwykle silnie rozwiniętą cywilizacją Mezoameryki, której początki sięgają późnego okresu preklasycznego (400 p.n.e.–250 n.e.).
W okresie wczesnoklasycznym (250–400 n.e.) zaczęły powstawać miasta, takie jak Tikal i Uaxactún, spełniające funkcje sakralno-administracyjne, charakteryzujące się monumentalnymi zespołami architektonicznymi.
Następnie, w okresie średnioklasycznym (400–700 n.e) zaczęły pojawiać się lokalne kryzysy polityczne, które doprowadziły do rozwoju stylów regionalnych w architekturze i sztuce w okresie późnoklasycznym (700–900 n.e), gdy cywilizacja Majów osiągnęła swój szczyt. Jednak pod koniec tego okresu w rejonie centrum doszło do załamania rozwoju cywilizacyjnego i opustoszenia miast.
We wczesnym okresie poklasycznym (900–1200 n.e) północna część Jukatanu znalazła się pod silnym wpływem ze strony Tolteków ze środkowego Meksyku, a Chichén Itzá stało się bardzo ważnym miastem w regionie. Około roku 1200 n.e straciło ono jednak swoją dominację na rzecz Mayapán.
Okres poklasyczny średni (1200–1450 n.e) był okresem dekadencji i walk politycznych między zwaśnionymi rodami arystokracji, władającymi licznymi niewielkimi państwami. Późny okres poklasyczny zakończył się wraz z podbojem hiszpańskim w XVI w., a ostatnie niepodległe miasto-państwo Majów – Tayasal na jeziorze Petén Itzá w Gwatemali – zostało zdobyte dopiero w 1697 r.
Majowie pozostawili po sobie dziedzictwo w postaci monumentalnych piramid czy pałaców, zaawansowanego zapisu hieroglificznego, a także wiedzy astronomicznej i kalendarzowej. Ich osiągnięcia w dziedzinie matematyki, architektury i sztuki, takiej jak malowidła, rzeźby czy ceramika, wciąż imponują dzisiejszym badaczom i turystom z całego świata. Jako twórcy wysoko rozwiniętej cywilizacji, Majowie odegrali kluczową rolę w kształtowaniu historii i kultury Mezoameryki poprzez swoje osiągnięcia w różnych dziedzinach.
Źródła:
- Archaeologists discover ancient urn on section of Tren Maya, Riviera Maya News [dostęp 18.01.2024].
- Encyklopedia PWN, Majowie.
