Stanisław Małachowski – Poseł na sejm województwa krakowskiego w 1758r. i na sejm konwokacyjny w 1764r. Uczestnik konfederacji radomskiej, poseł na sejm również w latach następnych (1766, 1788). W 1774r. mianowany marszałkiem Trybunału Koronnego, w którym przywrócił uczciwość, zyskując miano polskiego Arystydesa. Na sejmie czteroletnim 1788 – 1792 wybrany na marszałka Sejmu, przeprowadził jego zamianę w konfederację, której marszałkiem również został. Przeprowadził uchwalenie Ustawy Rządowej 3 maja 1791r. Była to pierwsza konstytucja w Europie i druga na świecie, w której stworzeniu Małachowski położył niepoślednie zasługi. Zyskał największą sławę spośród polskich polityków, jednak odmówił udziału w insurekcji kościuszkowskiej. Początkowo na emigracji, potem powrócił do swoich dóbr. W nich też doczekał w roku 1806 wejścia w ziemie polskie zaboru pruskiego armii francuskiej Cesarza Napoleona. 14 stycznia 1807r. z jego rąk otrzymał nominację na prezesa Komisji Rządzącej, a w październiku, na podstawie zarządzenia księcia warszawskiego Fryderyka Augusta III objął tekę premiera, czyli prezesa Rady Ministrów Księstwa Warszawskiego, którą też złożył w grudniu tegoż roku. Następnie, piastując honorowe stanowisko prezesa Senatu otworzył pierwszy sejm w historii Księstwa (marzec 1809). Zmarł ze starości 29 grudnia 1809r. Pochowany w kościele św. Krzyża w Warszawie.
