Tego dnia 1912 roku w Stanach Zjednoczonych powstała grupa Girl Guides (później przemianowana na Girl Scouts of the USA)
Czy wiesz, jak niewielki krok w przeszłości stał się fundamentem ruchu, który zainspirował miliony dziewcząt na całym świecie? Wszystko zaczęło się od kilku odważnych młodych kobiet, które w 1909 roku postanowiły dołączyć do oddolnie rozwijającego się ruchu skautowego. Dziś, Girl Guides to nie tylko organizacja, ale i symbol siły, przyjaźni i wspólnego działania – pełen pasji ruch, który zmienia życie uczestniczek na całym świecie.
Historia ruchu Girl Guides
Girl Guides to międzynarodowy ruch, który początkowo był przeznaczony wyłącznie dla dziewcząt i kobiet. Jego początki sięgają 1909 roku, kiedy to dziewczęta zaczęły domagać się przyłączenia do istniejącego wówczas, głównie męskiego ruchu skautowego.
Ruch rozwijał się w różny sposób w różnych częściach świata. W niektórych krajach dziewczęta starały się dołączyć do już istniejących grup skautowych, a w innych – zakładały własne organizacje, które czasami później otwierały się na chłopców lub łączyły z organizacjami męskimi.
W pewnych przypadkach tworzone były grupy mieszane, które w niektórych rejonach stopniowo się rozpadały. Nazwa „Girl Guide” lub „Girl Scout” była stosowana przez różne grupy w różnych miejscach i okresach, co pokazuje, jak różnorodny był rozwój tego ruchu.
W 1928 roku powstało Światowe Stowarzyszenie Przewodniczek i Skautek (WAGGGS), które zrzesza organizacje członkowskie w aż 145 krajach na całym świecie.
Początki skautingu
Za twórcę ruchu skautowego uchodzi Robert Baden-Powell, brytyjski wojskowy, który w trakcie II wojny angielsko-burskiej (1899-1902), pełniąc funkcję dowódcy podczas oblężenia Mafekingu, dostrzegł, że młodsze dzieci, w tym chłopcy, zyskują przydatność, pełniąc różnorodne zadania, takie jak przenoszenie wiadomości.
Po powrocie do Wielkiej Brytanii postanowił przenieść swoje doświadczenia wojskowe na grunt cywilny i w 1907 roku zorganizował pierwszy oboz skautowy na wyspie Brownsea w hrabstwie Dorset, w którym uczestniczyło 21 chłopców. Obóz okazał się ogromnym sukcesem i skłonił Baden-Powella do napisania książki „Scouting for Boys” (Skauting dla chłopców).
Książka ta zawierała wskazówki dotyczące umiejętności, takich jak śledzenie, gotowanie czy sygnalizacja, a także promowała ideę wychowania obywatelskiego i rozwijania dobrego charakteru. Wkrótce po jej publikacji chłopcy zaczęli organizować się w patrole i hufce, przyjmując nazwę „harcerzy”.
Zaskakująco, także dziewczęta, które przeczytały książkę Baden-Powella, zaczęły tworzyć swoje własne grupy skautowe. W niektórych miejscach organizowały one tzw. „harcerskie patrole”, a niektóre grupy były mieszane. Początkowo biwakowanie czy piesze wędrówki nie były postrzegane jako typowe aktywności dla dziewcząt, co wyraźnie widać w cytacie z 1909 roku, zawartym w The Boy Scouts Headquarters Gazette: Jeśli dziewczynie nie wolno biegać, spieszyć się, pływać, jeździć na rowerze, ani podnosić rąk nad głowę, jak może zostać harcerką?
Tworzenie organizacji Girl Guides
Mimo początkowych trudności, pierwsze grupy skautek zaczęły pojawiać się w Wielkiej Brytanii. W 1909 roku, w Londynie, odbył się pierwszy zlot skautów, który przyciągnął tłumy. Wśród tysięcy uczestników znajdowała się także grupa dziewcząt z Peckham Rye, które nie miały biletów, ale mimo to poprosiły Roberta Baden-Powella o możliwość udziału w wydarzeniu.
W wyniku medialnego zamieszania, które wywołała ta sytuacja, Baden-Powell postanowił powołać osobną organizację, dedykowaną wyłącznie dziewczętom. W 1910 roku powstało Stowarzyszenie Przewodniczek (The Girl Guides Association).
Jedną z pierwszych osób, które przyczyniły się do rozwoju ruchu, była Agnes Baden-Powell, siostra założyciela, która stała się główną organizatorką i liderką nowej inicjatywy. W Polsce wielki wpływ na rozwój ruchu miała Olga Drahonowska-Małkowska, a we Francji kluczową rolę odegrała Antoinette Butte. W tym samym okresie powstała również pierwsza zarejestrowana firma Girl Guide, 1st Pinkneys Green Guides, której siedziba mieściła się w Pinkneys Green (Maidenhead, Berkshire) i która do dzisiaj funkcjonuje w tym miejscu.
Rozwój międzynarodowy
Baden-Powell wybrał nazwę “Przewodnicy” dla organizacji, nawiązując do pułku Armii Brytyjsko-Indyjskiej, znanego ze swoich umiejętności przetrwania i tropienia, w którym “przewodnik” oznaczał osobę posiadającą specjalistyczną wiedzę o terenie. W niektórych krajach, jak np. w Polsce, dziewczęta preferowały nazywanie siebie „harcerkami”, co stało się popularnym terminem wśród dziewcząt, które dołączyły do skautowych ruchów.
Girl Guides po II wojnie światowej i kontynuacja misji
W 1942 roku, z inicjatywy Girl Guides Association z Wielkiej Brytanii, powstała organizacja Guide International Service, której celem było wysyłanie grup dorosłych przewodniczek na pomoc ludności w powojennej Europie.
Działania tej organizacji zostały szczegółowo opisane w książkach “All Things Uncertain” autorstwa Phyllis Stewart Brown oraz “Guides Can Do Anything” autorstwa Nancy Eastick. Zespoły przewodniczek z różnych krajów, takich jak Wielka Brytania, Australia, Kanada czy Kenia, pomagały w akcjach ratunkowych, w tym w obozach dla przesiedleńców, jak np. w Bergen-Belsen, czy też w Malajach Brytyjskich.
Cechy wspólne na całym świecie
Mimo iż ruch przewodniczek jest zróżnicowany pod względem kulturowym i geograficznym, istnieją pewne cechy, które łączą wszystkie grupy na całym świecie. Do takich elementów należy:
- Obietnica Przewodnika, którą składamy, stając się członkiem ruchu. Choć każda organizacja w danym kraju ma swoją wersję Obietnicy, wszystkie one składają się z trzech podstawowych części: obowiązku wobec Boga lub swoich przekonań, obowiązku wobec kraju oraz przestrzegania Prawa Przewodnika.
- Motto „Bądź przygotowany”, które wyraża gotowość przewodniczek na podjęcie wszelkich wyzwań, które mogą pojawić się na ich drodze.
- Znak Przewodnika – gest, w którym trzy palce ręki symbolizują trzy części Obietnicy. Znak ten jest używany podczas składania Przyrzeczenia, ale także w trakcie spotkań przewodniczek.
- Flaga Świata, która symbolizuje zjednoczenie wszystkich przewodniczek na całym świecie.
Girl Guides – umundurowanie
Mundur skautowy jest jedną z charakterystycznych cech ruchu, symbolizującą równość i jedność. Robert Baden-Powell uważał, że mundur pomaga w ukrywaniu wszelkich różnic społecznych, narodowych czy religijnych, co wspierało ideę braterstwa między skautami.
W 1909 roku, zgodnie z planem dla nowo powstającego ruchu, mundur przewodniczek składał się z kilku elementów, w tym koszulki w kolorze firmowym, czerwonego bereciku, spódnicy oraz apaszki. Współczesne mundury różnią się w zależności od klimatu, kultury i tradycji danego kraju. Często są one ozdobione odznakami, które wskazują na zdobyte osiągnięcia.
Dzięki swojej wieloletniej historii i zaangażowaniu w działalność społeczną, Girl Guides pozostają jednym z najważniejszych ruchów wychowawczych na świecie, kształtując młode dziewczęta na liderki, które są gotowe do podejmowania wyzwań i działań na rzecz dobra wspólnego.
