20 kwietnia 1873 roku urodził się Wojciech Korfanty

Od samego początku walczył za sprawę polską, najpierw jako poseł do Reichstagu. Gdzie wystąpił z żądaniem przyłączenia do państwa polskiego wszystkich ziem polskich zabranych po zaborze pruskim. Po pierwszej wojnie światowej wszedł w skład Naczelnej Rady Ludowej w Poznaniu, stanowiącej rząd Wielkopolski podczas Powstania Wielkopolskiego.
W styczniu 1920 roku Wojciech Korfanty został mianowany przez rząd polski komisarzem plebiscytowym na Górnym Śląsku. Przewodził III powstaniu śląskiemu.
W odrodzonej Polsce był posłem na Sejm związanym z Chrześcijańską Demokracją, pełnił funkcję wicepremiera w rządzie Wincentego Witosa. Był zagorzałym przeciwnikiem Józefa Piłsudskiego. A po jego przewrocie majowym stał się się obiektem ataków ze strony sanacji.
W 1930 roku został aresztowany i wraz z posłami Centrolewicy osadzony w twierdzy brzeskiej. Powodem były oskarżenia o chęć obalenia rządu sanacyjnego. Czyli skazali go o to co sami zrobili 4 lata wcześniej, podczas przewrotu majowego.
Po uwolnieniu powrócił na Śląsk. W obawie przed ponownym aresztowaniem w kwietniu 1935 roku wyemigrował do Pragi.
Po aneksji Czechosłowacji przez Niemcy wyjechał do Francji, lecz w obliczu groźby wybuchu wojny potajemnie wrócił do kraju. W kwietniu 1939 r. został aresztowany. Po trzech miesiącach został zwolniony z powodu ciężkiej choroby. 17 sierpnia 1939 roku wkrótce po wyjściu z więzienia zmarł. Jego pogrzeb, który odbył się w Katowicach 20 sierpnia 1939, przekształcił się w wielką manifestację poparcia prowadzonej przez niego polityki niepodległościowej.

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*