Joanna Szalona

23 stycznia 1516 roku Joanna Szalona została królem Aragonii

Joanna Szalona była dzieckiem Izabeli Kastylijskiej i Ferdynanda Aragońskiego. Mimo swoich zdolności (władała kilkoma językami, była uzdolniona muzykalnie i intelektualnie) nie wróżono jej sukcesji koron hiszpańskich, które miały przypaść jej starszemu rodzeństwu. Jednak kiedy w 1597 roku zmarł jej starszy brat Jan, a rok później ze światem pożegnała się starsza siostra Izabela, to dziewiętnastoletnia Joanna stała się naturalną dziedziczką swoich rodziców.

W tym czasie córka Izabeli i Ferdynanda była już małżonką Filipa, księcia Burgundii z dynastii Habsburgów, któremu historia nadała przydomek Piękny. Małżeństwo zawarte zostało przed trzema laty z przyczyn politycznych – Filip, podobnie jak Izabela i Ferdynand dążyli do osłabienia rosnącej w siłę Francji. Mimo tego początek związku Joanny z Filipem zdawał się wymarzony, uświęcony wzajemną małżeńską miłością.

Wkrótce potem Joanna zaczęła odkrywać coraz częstsze zdrady Filipa, który nie potrafił (albo nie chciał?) zapanować nad swoimi żądzami, coraz rzadziej pojawiają się w alkowie małżonki, przedkładając nad nią inne kobiety. Joanna znosiła to bardzo źle, wpadając w histerię i, mimo szczerej miłości do męża, nie godząc się na takie traktowanie.

W 1502 roku małżonkowie udali się do Hiszpanii, gdzie mieli uzgodnić z rodzicami Joanny sprawę jej sukcesji. Filip, któremu dwór na którym wychowała się jego żona nie przypadł do gustu, szybko wrócił do Flandrii. Joanna, będąca w zaawansowanej ciąży, miała pozostać z rodzicami, a do męża wrócić dopiero po urodzeniu dziecka, o czym nie została poinformowana. Na wieść o tym wpadła w panikę, ale nic nie wskórała. Mąż i rodzice zmusili ją do pozostania w Hiszpanii. Rozłąka z Filipem fatalnie wpłynęła na jej zdrowie psychiczne. Jednocześnie będąc świadoma tego, że Filip utrzymuje intymne relacje z wieloma kobietami, umierała z tęsknoty za nim.

Joanna do męża wróciła dopiero dwa lata później. Kilka miesięcy po tym wydarzeniu zmarła jej matka, pozostawiając jej tron w Kastylii. W wyniku sporu między Filipem a Ferdynandem nie dane jej było na nim zasiąść. Mąż i ojciec Joanny zawarli porozumienie, w wyniku którego uznali swoją żonę i córkę na niezdolną do sprawowania władzy, czego przyczyną miała być jej choroba psychiczna. Nawet wtedy miłość Joanny do Filipa nie zelżała. Kiedy w 1506 roku Filip zachorował na Tyfus, małżonka czuwała przy jego łóżku dzień i noc. A śmierć ukochanego, która nadeszła kilka dni później wpędziła ją w rozpacz, z której miała się już nie podnieść.

Ze względu na jej stan psychiczny ojciec, a później syn (Karol V, cesarz rzymski) postanowili zadbać o to, żeby Joanna resztę życia spędziła w odosobnieniu. Dożyła sędziwych siedemdziesięciu sześciu lat w zamku Todesillas, gdzie spoczywał jej ukochany małżonek.

Przemysław Baron

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*