25 grudnia 1815 roku Józef Zajączek został namiestnikiem Królestwa Polskiego

Zajączek urodził się w 1752. Brał udział w konfederacji barskiej, był posłem na Sejm Wielki. W 1792 został odznaczony orderem Virtuti Militari za bitwę pod Zieleńcami. W powstaniu kościuszkowskim był krótko Naczelnym Wodzem (po wzięciu Kościuszki do niewoli). Walczył po stronie Napoleona w Egipcie, we Francji i Włoszech. W 1806 zorganizował Legię Północną. Brał udział w wojnie polsko – austriackiej 1809 i inwazją na Rosję, w czasie której stracił nogę i dostał się do niewoli. Po klęsce Napoleona został, przez cara Aleksandra, mianowany generałem i namiestnikiem. Pozycja namiestnika w Królestwie była mocna. Kierował sprawami publicznymi, pod nieobecność monarchy prezydował Radzie Stanu. Był także członkiem i kierownikiem Rady Administracyjnej. Przedstawiał królowi kandydatów na różne stanowiska, m.in. arcybiskupa, senatora, ministra. Zajączek w trakcie sprawowania urzędu działał ściśle z władzami rosyjskimi. W 1818 otrzymał tytuł książęcy. Zmarł 28 lipca 1826 w Pałacu Namiestnikowskim. Po jego śmierci car Mikołaj I ogłosił trzydniową żałobę (25 – 27 IX).

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*