bitwa pod Dreznem

27 sierpnia 1813 roku zakończyła się bitwa pod Dreznem

Tego dnia 1813 roku zakończyła się bitwa pod Dreznem

Bitwa pod Dreznem z 1813 roku to starcie w trakcie wojen napoleońskich między wojskami Napoleona a tzw. Armią Czeską, czyli wojskami austriackimi, pruskimi i rosyjskimi.

Po przekroczeniu Rudaw 21 sierpnia, tzw. Armia Czeska sprzymierzonych w VI Koalicji Prus, Rosji i Austrii, pod wodzą feldmarszałka Karla Schwarzenberga, skierowała się w stronę saskiego Drezna, bronionego przez marsz. Gouviona St. Cyr’a.

Garnizon miasta liczył ok. 40 000 bagnetów. Zaś siły przeciwnika oceniano na mniej więcej 214 000. W tym samym czasie, francuski marszałek Macdonald, mając ponad 100 000, ludzi walczył nad Kaczawą z Prusakami Bluchera w podobnej sile. Ponieważ przegrał bitwę 26 sierpnia, do jego sztabu zmierzał sam Cesarz, tym samym wydając St. Cyr’a na pastwę losu.

Gdy jednak Napoleon zorientował się w sytuacji i poznał krytyczne położenie Drezna, którego komendant oświadczył wprost, że jest w stanie obronić miasto przez jeden dzień, Cesarz oderwał od Bluchera gros sił (90 000 ludzi) Macdonalda, w tym gwardię i ruszył w kierunku oblężonego miasta, na które od rana 26 sierpnia ponawiano silne ataki sprzymierzonych armii.

Zajrzyj też tutaj: Marszałkowie Napoleona

Te działania ustały jednak na widok zbliżającej się Gwardii, która wraz z resztą odsieczy ruszyła do szeregu kontrnatarć, które zepchnęły wroga na pozycje wyjściowe. Następnego dnia, 27 sierpnia, to Francuzi, wśród których dominowali tzw. „Marie – Louises”, czyli „Marie Ludwiki” z racji dekretu cesarzowej – regentki o poborze młodszych roczników, ruszyli do ataku na sprzymierzonych, choć na ich korzyść przemawiała przewaga liczebna.

Tę jednak zdominował geniusz taktyczny Napoleona, poświęcenie żołnierzy sprawie ojczyzny i, chyba już ostatni w tej kampanii, przejaw determinacji francuskich dowódców.

W wyniku licznych ataków wyprowadzanych z miasta Francuzi zepchnęli sprzymierzonych z dala od ich pozycji, którzy obawiając się okrążenia przez korpus gen. Vandamme’a, wysłany wcześniej przez Cesarza celem obejścia sił wroga, zdecydowali się na odwrót, który pozostał jednak niezakłócony przez kawalerię francuską z racji braku koni po kampanii zeszłorocznej.

To jednak nie przeszkodziło w wykonaniu jednej z największych szarż w dziejach epoki napoleońskiej, ale na pewno najpiękniejszej, w czym byli zgodni wodzowie obu armii. Szarża ta rozbiła lewe skrzydło wroga ustawione na polanach wokół Drezna i zmusiła je do ucieczki lub oddania się w niewolę.

Straty Francuzów to ok. 10000 ludzi, zaś sprzymierzonych Schwarzenberga – 35 – 40 000.

Choć bitwa okazała się z całkowitym zwycięstwem dla Cesarza, to wynik bitwy zniwelowały przegrane w kolejnych dniach pod Dennewitz i Kulm.

Leave a Comment

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

*