Tego dnia 1810 roku władca Księstwa Warszawskiego, Fryderyk I August, wydał dekret o podziale ziem zdobytych przez polski oręż w kampanii 1809 roku
Dekret o podziale ziem zdobytych przez polski oręż w kampanii 1809 roku wydał Fryderyk I August. Była to tzw. Nowa Galicja. Rozporządzenie Wettyna podzieliło je na 4 departamenty, czyli jednostki administracyjne wzorowane na francuskich. Były to departamenty:
- krakowski (11 powiatów),
- lubelski (10 powiatów),
- radomski (10 powiatów,
- siedlecki (9 powiatów).
Miastami municypalnymi ustanowiono:
- Kraków,
- Lublin
- i Sandomierz.
Organem rządzącym każdego departamentu był prefekt, mianowany przez ministra spraw wewnętrznych, podobnie jak podprefekci, którzy kierowali powiatami. Podlegali im burmistrzowie, również wyznaczany przez ministra. Jedynie burmistrzowie większych miast otrzymywali nominację z rąk królewskich, ale odpowiadali przez prefektami.
Ogólnie do Polski przyłączono ok. 52 000 km kwadratowych i włączono do Księstwa prawie 1,7 mln obywateli, co łącznie dało 4,3 mln dusz i 155 000 km kwadratowych.
W latach 1807-1812 tekę ministra spraw wewnętrznych sprawował Jan Paweł Łuszczewski, kawaler Orderu Świętego Stanisława, który “brak kwalifikacji kierowniczych postarał się rekompensować niezmordowaną pracowitością” (Maria Manteuffel).
Stanął on na wysokości zadania i godząc obowiązki organizatora nowego systemu władzy, egzekutora roszczeń francuskich i pruskich wprowadzał ład i porządek publiczny na terenach Księstwa, tworząc m.in. Dyrekcję Generalną Dóbr i Lasów Narodowych i zarządzając Główną Dyrekcją Poczt, Administracją Generalną Towarzystwa Ogniowego oraz Radą Ogólną Lekarską i Radą Handlową Ogólną. Łuszczewski zmarł 4 lipca 1812r., a na jego miejsce powołano Taduesza Mostowskiego.
Mapa przedstawia podział administracyjny Księstwa, Wikimedia Commons)
