9 lipca 1810 roku władca Księstwa Warszawskiego, Fryderyk I August, wydał dekret o podziale ziem zdobytych przez polski oręż w kampanii 1809 roku

Była to tzw. Nowa Galicja. Rozporządzenie Wettyna podzieliło je na 4 departamenty, czyli jednostki administracyjne wzorowane na francuskich. Były to departamenty: krakowski (11 powiatów), lubelski (10 powiatów), radomski (10 powiatów) i siedlecki (9 powiatów). Miastami municypalnymi ustanowiono: Kraków, Lublin i Sandomierz.

Organem rządzącym każdego departamentu był prefekt, mianowany przez ministra spraw wewnętrznych, podobnie jak podprefekci, którzy kierowali powiatami. Podlegali im burmistrzowie, również wyznaczany przez ministra. Jedynie burmistrzowie większych miast otrzymywali nominację z rąk królewskich, ale odpowiadali przez prefektami.

Ogólnie do Polski przyłączono ok. 52 tys. km kwadratowych i włączono do Księstwa prawie 1,7 mln obywateli, co łącznie dało 4,3 mln dusz i 155 tys. km kwadratowych.

W latach 1807 – 1812 tekę ministra spraw wewnętrznych sprawował Jan Paweł Łuszczewski, kawaler Orderu Świętego Stanisława, który „brak kwalifikacji kierowniczych postarał się rekompensować niezmordowaną pracowitością” (Maria Manteuffel). Stanął on na wysokości zadania i godząc obowiązki organizatora nowego systemu władzy, egzekutora roszczeń francuskich i pruskich wprowadzał ład i porządek publiczny na terenach Księstwa, tworząc m.in. Dyrekcję Generalną Dóbr i Lasów Narodowych i zarządzając Główną Dyrekcją Poczt, Administracją Generalną Towarzystwa Ogniowego oraz Radą Ogólną Lekarską i Radą Handlową Ogólną. Łuszczewski zmarł 4 lipca 1812r., a na jego miejsce powołano Taduesza Mostowskiego.

(Mapa przedstawia podział administracyjny Księstwa, tatucha-greda.pl)

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*