Centrum Historii Zajezdnia poszukuje świadków historii niepodległości Polski » Historykon.pl
Ostatnie wydarzenia z kalendarium historycznego

Centrum Historii Zajezdnia poszukuje świadków historii niepodległości Polski

Centrum Historii Zajezdnia poszukuje świadków historii niepodległości Polski

Spot z udziałem świadków historii zapowiada nowy projekt Centrum Historii Zajezdnia zatytułowany „100 100-latków na 100-lecie”.

Trwający od początku roku projekt polega na rejestrowaniu historii życia osób, które urodziły się w roku 1923 lub wcześniej. Do początku lipca udało się nagrać blisko 40 relacji.

Projekt zakłada przeprowadzenie i nagranie wywiadów biograficznych ze świadkami historii, którzy opowiedzą o swoim doświadczeniu ostatniego 100-lecia historii Polski. Powstałe w ten sposób źródła historyczne – relacje historii mówionej, wzbogacone o dokumenty i zdjęcia – posłużą do stworzenia wystawy towarzyszącej uroczystościom upamiętniającym 100-lecie odzyskania przez Polskę niepodległości.

W ramach projektu powstanie także publikacja popularnonaukowa, ukazująca ostatnie 100 lat historii Polski z perspektywy tych, którzy je przeżyli, oraz naukowe opracowanie wyników projektu w ramach „Wrocławskiego Rocznika Historii Mówionej”, wydawanego przez Ośrodek.

Projekt sfinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Programu Wieloletniego NIEPODLEGŁA na lata 2017–2021.

Więcej informacji na temat projektu udzielają:

Piotr Zubowski – Dział Badawczy | [email protected]

Krzysztof Żyła – Dział Komunikacji | [email protected]

Sylwetki bohaterów spotu „100 100-latków na 100-lecie niepodległości”

Halina Duczmal-Pacowska z Warszawy

Urodziła się w 1923 roku. Przed wybuchem II wojny światowej zamieszkała wraz z rodzicami i bratem w Krotoszynie. Harcerka, członkini Szarych Szeregów AK, sanitariuszka, katoliczka, humanistka i malarka, doktor nauk geologicznych.

Wysiedlona wraz z rodziną w 1939 roku, trafiła w okolice Garwolina. Wraz ojcem, nauczycielem, po zdaniu matury prowadziła tajne komplety, mając 19 lat uczyła już przedmiotów humanistycznych, przygotowując młodzież do egzaminów. Po wojnie ukończyła studia – geografię. Początkowo pracowała jako nauczyciel w Krotoszynie, następnie w Warszawie w Instytucie Geologicznym, dalej w Wydawnictwie Geologicznym i w końcu w Państwowej Akademii Nauk, gdzie mimo trudności i prześladowań obroniła tytuł doktora. Zaangażowana już na emeryturze w Uniwersytet III Wieku jako wykładowczyni malarstwa przez 25 lat, otworzyła we własnym mieszkaniu Najmniejsze Muzeum Świata. Obecnie, zafascynowana człowiekiem i jego rozwojem, pisze książki i prowadzi Telefon Zaufania, a także pomaga młodym ludziom w dojrzewaniu psychicznym, ucząc ich odpowiedzialności.

***

Jarosław Furgała Brzegu, lat 99

Urodził się w 1919 roku w Lubaczowie. Gdy miał osiem lat, na szkarlatynę zmarł jego ojciec i brat. W związku z problemami z utrzymaniem, matka zapisała go do Junackich Hufców Pracy, w ramach których pracował najpierw w Modlinie, a później w Warszawie.

We wrześniu 1939 roku brał udział w cywilnej obronie Warszawy. Następnie powrócił do matki w Lubaczowie, gdzie w październiku 1940 roku zmobilizowano go do Armii Czerwonej. Stacjonował pod Mandżurią, na granicy radziecko-japońskiej. Z końcem 1941 roku przeniesiono go do walk o rozerwanie niemieckiego pierścienia wokół Leningradu, gdzie został ranny i trafił do niewoli niemieckiej. Przebywał w kilku szpitalach wojskowych, następnie trafił do Estonii, gdzie pracował w kopalni. W związku ze zbliżającą się ofensywą radziecką razem z wojskami niemieckimi i innymi jeńcami przeniósł się drogą morską do Gdańska, a następnie trafił do obozu jenieckiego pod Lubeką. Po oswobodzeniu obozu przez Armię Czerwoną osiadł na Dolnym Śląsku pracując jako traktorzysta, magazynier, księgowy, opiekun świetlicy czy referent działu socjalnego. Ożenił się niedługo po zakończeniu wojny. W latach 60., jako samouk, zajął się ludową twórczością malarską i rzeźbiarską. Jego rzeźby znajdują się w wielu muzeach w Polsce i na świecie.

***

Partnerzy



Przewiń do góry