Malwina Ferenz, Ziemie obiecane

Jest rok 1945, II wojna światowa dobiega końca. Wraz z nią rzesze ludzi próbuje powrócić do domów, szukając bliskich. Wracając z frontu, z obozów…nierzadko wita ich widok gruzów i zgliszczy. Czy można na nowo zbudować szczęśliwe życie? „Ziemie obiecane”, to powieść o mieszkańcach Wrocławia, którzy próbują odnaleźć się w nowej rzeczywistości.

O autorce

Malwina Ferenz jest pisarką, absolwentką filologii polskiej Uniwersytetu Wrocławskiego. Jej książki mają charakter obyczajowy, społeczny i historyczny. Jest twórczynią internetowego podcastu „Pisarka backstage”, gdzie zdradza tajniki pisania. Na co dzień pracuje w korporacji, wychowuje z mężem czwórkę dzieci.

O czym jest książka?

Książka ma wielu bohaterów: młodego powstańca warszawskiego, Żyda ocalałego zagładę, sędziego robiącego karierę w nowym systemie, oficera Armii Czerwonej, trzech Niemek mieszkanek dawnego Breslau. A także rzeszy ludzi, którzy po wojnie powracali na Ziemie Odzyskane.

Czas i miejsce akcji jest określony precyzyjnie. To 1945 rok i powojenny Wrocław. Powieść przedstawia chaos pierwszych miesięcy po zakończeniu wojny. Jedni próbują jakość odnaleźć się w nowej rzeczywistości, dla drugich to walka o przetrwanie. Miasto tworzy mozaikę złożoną z różnych środowisk i narodowości, gdzie nie brakuje konfliktów, przemocy, szabrownictwa, a zarazem znajdują się tacy, którzy chcą nieść nadzieję i szukają miłości.

Ocena

Czytając książkę na pewno uderza złożoność postaci. Autorka nie dzieli bohaterów na dobrych i złych. Dostrzega w człowieku zróżnicowaną naturę. Stąd na przykładzie swoich postaci pokazuje różne emocje i przeżycia, jakie wojna pozostawiła w ich umysłach. Nie ma znaczenia czy to Polka, Żyd, Niemka czy Rosjanin.

Autorka także wiarygodnie opisała jak wyglądał powojenny Wrocław. Można powiedzieć, że oddała prawdziwe realia, co zapewne wiąże się z dużym oczytaniem autorki z literaturą faktu, dokumentami źródłowymi.

Nie jest to też łatwa i przyjemna lektura. Treści zawierają niekiedy opisy brutalnych scen, są nasycone emocjami. Momentami rozdziały mają charakter wielowątkowy, stąd na pewno potrzebne jest skupienie przy czytaniu. Pomimo średniego formatu i objętości, książka jest dobra do poduszki. Trudno byłoby ją czytać chociażby w komunikacji miejskiej.

Mój osobisty odbiór książki jest pozytywny, stąd serdecznie polecam.


Wydawnictwo Skarpa Warszawska

Ocena: 6/6

Ewelina Kazienko

Comments are closed.