Nowe odkrycia polskich badaczy w Armenii

Podczas prac archeologicznych w Armenii grupa naukowców z Uniwersytetu Warszawskiego odkryła szkielety mieszkańców zabitych podczas krwawego najazdu w połowie I tysiąclecia p.n.e. oraz obszerny kurhan z wieloma pochówkami.

Mestamor, wówczas osada, obecnie cenne stanowisko archeologiczne wchodziło w skład królestwa Uraratu – biblijnego królestwa Ararat od VIII w. p.n.e. Podczas tegorocznych prac, badacze pod kierunkiem dr hab. Krzysztofa Jakubiaka z Instytutu Archeologii UW skupili się na badaniu osady, która była wielokrotnie najeżdżana podczas swojego istnienia.

Jak poinformował kierownik projektu, potwierdziło się drugie zniszczenie osady. Badaczom udało się odnaleźć niepogrzebane trupy z czasów upadku Urartu – około 590 r. p.n.e. Zdaniem dr hab. Jakubiaka, potwierdza to strategiczne położenie Metsamor, jako jednego z ważniejszych ośrodków w dolinie Araksu.

Podczas poszukiwań odnaleziono m.in. szkielet około 30-letniej kobiety, której odcięto głowę i drugiej osoby z rozłupaną czaszką. Zdaniem archeologów, oboje zostali zamordowani podczas szturmu miasta przeprowadzonego przez Urartyjczyków. Obok szczątków ludzkich, zdaniem dr hab. Jakubika, na uwagę zasługuje także złożoność zabudowy i liczne przebudowy badanej przez jego zespół osady.

Odkryty kurhan naukowcy wiążą z Urartyjczykami. W nasypie badacze odkryli na razie jeden pochówek. Najprawdopodobniej znajduje się w nim zdecydowanie więcej grobów. Świadczą o tym liczne, ale mocno zniszczone kości. Ich zdaniem, konstrukcja pochodzi z IX-VIII w. p.n.e. Wśród kości odnaleziono także liczne ozdoby m.in. paciorki z karneolu, bransolety dekorowane głowami węży wykonane z brązu czy złota ozdoba.

Wykopaliska w Metsamor prowadzone są od 1965 roku. Od IV do II tysiąclecia p.n.e. osada ta zajmowała ponad 10 hektarów i otoczona była przez mury cyklpie. Od XI do IX wieku rozrosła się zaś do prawie 100 hektarów. Centralną część w postaci twierdzy otaczały kompleksy świątyni z siedmioma sanktuariami. W tym czasie było to jedno z najważniejszych centrów kulturowych i politycznych w dolinie Araksu.

Źródło: naukawpolsce.pap.pl

Fot.: Wikimedia Commons

Emilia Ostapowicz

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*