Przełomowe odkrycie. W Egipcie odnaleziono najstarszy chrześcijański klasztor

Na badanym stanowisku w Tal Ganoub Qasr al-Agouz, w oazie Baharija (370 km na płd-zach. od Kairu)  odkryto pozostałości trzech kościołów oraz cel, w których mieszkali mnisi. Datowanie radiowęglowe wskazuje, że kompleksu istniał już w połowie IV w.

Badania archeologiczne w tym miejscu prowadził francusko-norweski zespół badaczy z Instytut Archeologii Wschodu (Institut Français d’Archéologie Orientale, IFAO) oraz Szkoły Teologii, Religii i Społeczeństwa (MF Vitenskapelig Høyskol).

Jak podkreśla Victor Ghica, dyrektor misji archeologicznej – znalezisko zmienia całkowicie postrzeganie rozwoju wczesnego chrześcijaństwa. Wykopaliska pokazują, że już w połowie IV w., na obrzeżach Imperium Rzymskiego, funkcjonowała rozbudowana społeczność klasztorna – wyjaśnia.

Natrafienie na pozostałości takiego miejsca stanowi niebagatelne odkrycie.

Nie można przecenić znaczenia ruchu monastycznego dla rozwoju chrześcijaństwa. A wszystko rozpoczęło się tutaj, na pustyni w Egipcie w IV wieku . Fakt, że mamy tutaj datę potwierdzającą, iż jest to najstarszy klasztor chrześcijański to sensacja na skalę światową  – dodaje Vidar L. Haanes, rektor MF-forskere i profesor historii Kościoła.

Naukowcy w trakcie wykopalisk odsłonili pozostałości budynków, do których wzniesienia użyto bazaltu. Kilka z zabudowań wyryto w skale lub zbudowano z cegieł błotnych. Cały kompleks składał się z sześciu sektorów. Znajdowały się w nich trzy kościoły, refektorium oraz dormitoria dla mnichów. W niektórych miejscach, na ścianach, nadal można zobaczyć koptyjskie napisy i malunki.

Na terenie wykopalisk natrafiono również na fragmenty ceramiki z greckimi napisami. O odizolowaniu klasztoru świadczy fakt, że najbliższe znane wykopaliska z okresu rzymskiego znajdują się niemal trzy kilometry dalej.

Znalezione na miejscu przedmioty potwierdzają wykonane metodą radiowęglową datowanie. Wydobyta ceramika, monety oraz szklane przedmioty wskazują, że klasztor mógł istnieć ok. 350 r.,  n. e., a być może i wcześniej.

– Wyniki badań nie budzą wątpliwości. Nie tylko mamy tutaj wielką liczbę dowodów wskazujących, że wszystkie sześć części klasztoru powstały w IV wieku, ale datowanie radiowęglowe wskazuje, że początki klasztoru sięgają czasów dynastii konstantyńskiej – wyjaśnia Victor Ghica.

Badania pokazały także, że w pierwszy, drugi i szósty sektor były zamieszane jeszcze w VI i VII w. Prawdopodobnie przez mnichów.

Źródła:kopalniawiedzy.pl, poszukiwacze.org

Marcin Marszałek

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*