Shenzhou, pierwszy statek kosmiczny Chin

19 listopada 1999 Chiny wystrzeliły Shenzhou, swój pierwszy statek kosmiczny

Tego dnia 1999 roku Chiny wystrzeliły Shenzhou, swój pierwszy statek kosmiczny

W 1999 roku Chiny wystrzeliły Shenzhou, swój pierwszy statek kosmiczny. Chiński program kosmiczny był efektem wieloletniej pracy, jak i, na co wiele wskazuje, kradzieży technologii ze Stanów Zjednoczonych. Jako 5. państwo na świecie Chiny uzyskały możliwość wystrzelenia swoich własnych statków kosmicznych.

W skrócie:

Chiński Program Kosmiczny – rys historyczny

Ojcem chińskiego programu kosmicznego jest Qian Xuesen, naukowiec w dziedzinie aeronautyki. Został on deportowany ze Stanów Zjednoczonych na fali wydarzeń podczas maccartyzmu. Po powrocie do Chin, w 1957 roku został pierwszym dyrektorem programu balistycznego. W tym samym roku w marcu rozpoczęto pracę nad projektem o nazwie 581, docelowo miał on do 1959 roku umieścić satelitę na orbicie.

Pierwszy pocisk balistyczny Dongfeng-2, został wystrzelony w 1962 roku, próba ta nie powiodła się, już dwa lata później zmodernizowano projekt i tym razem pod nazwą Dongfeng – 2A wystrzelono pomyślnie. Technologia ta stała się podstawą dla późniejszych lotów kosmicznych.

Od pocisków Dongfeng wywodzą się późniejsze rakiety nośne Chang Zheng, użyto ich do wyniesienia pierwszej chińskiej satelity w 1970 roku. Tym samym Chiny stały się jednym z pięciu krajów zdolnych do wystrzelenia satelity w przestrzeń kosmiczną.

Program Shenzhou

We wrześniu 1992 roku rozpoczęto pracę nad projektem 921, celem tego projektu było wystrzelenie bezzałogowego statku kosmicznego w roku 1998 i 1999. Do tego celu rozpoczęto budowę w 1994 roku Jiuquan Satellite Launch Centre, znajdowało się w prowincji Inner Mongolia (Mongolia Wewnętrzna) i było swoistą bazą dla statków kosmicznych. Budowę zakończono w 1997 roku, inwestując w nią ponad 1,1 miliarda juanów. W 1998 roku podjęto pierwsze testy, które zakończyły się pełnym sukcesem.

19 listopada 1999 roku o godzinie 22:30 rakieta Long March 2F, niosąca załogowy statek kosmiczny Shenzhou-1 rozpoczęła lot w przestrzeń. Z ziemi dwie stacje badawcze Yuanwang rozmieszczone na Oceanie Spokojnym i Oceanie Indyjskim śledziły statek kosmiczny.

Po tym, jak statek kosmiczny przeleciał zgodnie z planem 14 okrążeń na orbicie, o godzinie 3:00 21 listopada naziemne centrum dowodzenia wysłało do statku instrukcję powrotu. Kapsuła powrotna pomyślnie wylądowała na głównym lądowisku w Saihantala, Sunite Right Banner w Mongolii Wewnętrznej o 03:41 w dniu 21 listopada.

Konstrukcja statku kosmicznego Shenzhou

Konstrukcyjnie Shenzou-1 zbliżony jest do radzieckich statków Sojuz -TM. Składał się z trzech modułów połączonych ze sobą.

Moduł dowodzenia – centralna część statku, znajdowała się tutaj załoga w czasie startu jak i powrotu, maksymalnie mogła pomieścić troje astronautów. Lądownik posiada osłonę termiczną, spadochrony oraz 4 rakiety hamujące.

Parametry techniczne:

  • wysokość 2,50 m,
  • średnica u podstawy 2,52 m,
  • masa 3 240 kg.

Moduł orbitalny – cylindryczna kabina ciśnieniowa, znajdowała się tutaj dodatkowa stacja robocza dla astronautów. Znajduje się tutaj też właz, który pozwala astronautom udać się w przestrzeń kosmiczną. Jego wyposażenie zmienia się w zależności od misji. Może także po odłączenie się od dwóch pozostałych modułów i kontynuować lot samodzielnie przez 6 miesięcy, dzięki temu, że posiada panele słoneczne, własne systemy nawigacyjne i napędowe.

Parametry techniczne:

  • długość 2,80 m,
  • średnica 2,25 m,
  • masa 1 500 kg.

Moduł napędowy – składał się on głównie z silników, 4 silniki główne o ciągu 2500 N, 8 silników korekcyjnych o ciągu 150 N i 16 silników korekcyjnych o ciągu 5 N. Znajdował się tutaj jeszcze systemy kontroli środowiska i zasilanie. Przy lądowaniu moduł oddzielał się od reszty i ulegał zniszczeniu w atmosferze.

Parametry techniczne:

  • długość 2,94 m,
  • średnica 2,50 m w części centralnej, 2,80 m u podstawy,
  • masa 3000 kg.

Comments are closed.