Tego dnia 1705 roku król Polski August II Mocny w Tykocinie ustanowił Order Orła Białego – najwyższe polskie odznaczenie
Order Orła Białego to najstarsze i najwyższe odznaczenie państwowe Rzeczypospolitej Polskiej, nadawane za znamienite zasługi cywilne i wojskowe dla pożytku Rzeczypospolitej Polskiej, położone zarówno w czasie pokoju jak i w czasie wojny. Nadawany jest najwybitniejszym Polakom oraz najwyższym rangą przedstawicielom państw obcych.
Order Orła Białego (OB) jest najstarszym i najwyższym odznaczeniem państwowym Rzeczypospolitej, nadawanym za znamienite zasługi cywilne i wojskowe dla pożytku RP, przyznawanym tak w czasie pokoju, jak i w czasie wojny. Nie dzieli się na klasy. Nadawany jest najwybitniejszym Polakom oraz najwyższym rangą przedstawicielom państw obcych. Order Orła Białego noszony jest na wstędze błękitnej przewieszonej przez lewe ramię do prawego boku. Gwiazdę Orderu, początkowo haftowaną, nosi się na lewej piersi.
Order Orła Białego nadawany był w latach 1705 – 1795, zniknął po III rozbiorze Polski. Przywrócony został w 1807 roku, istniał w Księstwie Warszawskim i Królestwie Polskim. Po upadku powstania listopadowego w 1831 roku został włączony do systemu orderów rosyjskich i nadawany przez carów Rosji do rewolucji w 1917 roku.
W 1921 roku odnowiony w II Rzeczpospolitej (w okresie międzywojennym nadany został 24 obywatelom polskim i 87 cudzoziemcom – w tym 33 monarchom i prezydentom, 10 premierom, 12 członkom rodzin panujących, 15 ministrom), nadawany też po klęsce wrześniowej na emigracji, przez Prezydentów Rzeczpospolitej na Obczyźnie. W PRL zastąpiono go w randzie najwyższego odznaczenia państwowego ustanowionym w 1949 roku Orderem Budowniczych Polski Ludowej.
Odnowiony przez Sejm w październiku 1992 roku, jest nadawany przez Prezydenta RP jako najwyższe odznaczenie państwowe w III Rzeczpospolitej. W 1993 roku Orderem Orła Białego, jako pierwszy w powojennej Polsce odznaczony został papież Jan Paweł II i król Szwecji Karol XVI Gustaw.
Nadanie Orderu Orła Białego ma charakter honorowy i symboliczny, a nie finansowy. Ustawa z 2004 roku zniosła dodatki do emerytury i renty z tytułu wszystkich odznaczeń państwowych.
