15 czerwca 991 roku zmarła księżniczka Teofano

Przyszła na świat ok. 955 w Konstantynopolu. Jej rodzicami byli Konstantyn Skleros i Zofia Fokaina. W roku 972 doszło do jej ślubu z Ottonem II. Otrzymała ziemie w Italii oraz w Rzeszy, a także tytuł cesarzowej. Wydarzenie to przyniosło pokój między Cesarstwem Niemieckim a Bizantyjskim na Półwyspie Apenińskim. Ślub był wynikiem starań Ottona I Wielkiego o uznanie swojego tytułu w Konstantynopolu. Po przybyciu do Niemiec nosiła drogie szaty, dużo rozmawiała i codziennie brała prysznic, co było negatywnie postrzegane przez Alperta z Metzu.

Cesarzowa towarzyszyła swojemu mężowi w wyprawach dyplomatycznych oraz wojennych. Gdy 7 listopada 983 zmarł Otton II, stała się regentką w imieniu syna – Ottona III. Dbała o jego wykształcenie, starała się zapewnić mu tron oraz prowadziła aktywną politykę zagraniczną i wewnętrzna. Z kronik z epoki możemy wywnioskować, że upowszechniła używanie widelca w Europie Zachodniej („przy jedzeniu używa nieznanego i ekstrawaganckiego przyrządu z dwoma szpikulcami”).

Zmarła 15 czerwca 991 roku Nijmegen i została pochowana w Kościele pw. Św. Pantaleona w Kolonii.

Jan Lewandowski

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*