15 lipca 1015 roku zmarł Wielki Książę Kijowski Włodzimierz I Rurykowicz

Włodzimierz I Rurykowicz urodził się około 960 roku, jako najmłodszy syn kniazia Światosława w położonej na Wołyniu wsi Budziatycze. Po śmierci ojca, w 972 roku, otrzymał w przydziale Nowogród wielki, jednak musiał stamtąd uciec przed przyrodnimi braćmi – Jaropełkiem i Olegiem. Powrócił na swoje ziemie dopiero w roku 978 na czele oddziału wikingów, z których pomocą wyparł przyrodnich braci i poza Nowogrodem Wielkim, zajął także Kijów, Połock i Smoleńsk. Trzy lata później, Włodzimierz I Rurykowicz przyłączył do swoich ziem Grody Czerwieńskie, pokonując przy tym Jaćwingów.

Rządząc w kraju twardą ręką, ufundował chram w Kijowie z bogatymi posagami bogów. Zmiany wymusił na Włodzimierzu w 988 roku ślub z Anną, siostrą bizantyńskiego cesarza Bazylego II Bułgarobójcy. Wtedy też przyjął chrzest w Cherosonezie. Po powrocie do Kijowa, kazał zniszczyć chramy, własnoręcznie obalając przy tym posąg Peruna i wrzucając go do Dniepru. Jako neofita wprowadził surowe kary, za nieprzestrzeganie nowej wiary. Ostatnie lata życia spędził na walkach ze swoimi dwunastoma synami. Zmarł w czasie wyprawy wojennej do Nowogrodu opanowanego przez syna, Jarosława I Mądrego. Ciało Włodzimierza, który już za życia otrzymał przydomek „Wielki”, zostało złożone w ufundowanej przez niego Cerkwi Dzięsięcinnej w Kijowie. Został uznany świętym kościoła katolickiego i prawosławnego.

CZYTAJ: Rurykowicze – Wielkie dynastie Europy

Leave a Comment

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

*