28 sierpnia 1946 roku w Gdańsku została zamordowana Danuta Siedzikówna ps. „Inka”

Danuta Siedzikówna była sanitariuszką 4. Szwadronu 5 Wileńskiej Brygady Armii Krajowej pod dowództwem majora Zygmunta Szendzielarza ps. „Łupaszka”.


W czerwcu 1945 roku została aresztowana przez funkcjonariuszy NKWD i Urzędu Bezpieczeństwa pod zarzutem współpracy z antykomunistycznym podziemiem lecz jednak w niedługim czasie została uwolniona z konwoju przez patrol wileńskiej AK. Została aresztowana ponownie 20 lipca 1946 roku, w mieszkaniu przy ul. Wróblewskiego 7 w Gdańsku po tym jak adres lokalu kontaktowego zdradziła wcześniej Regina Żylińska-Mordas łączniczka Łupaszki, która poszła na współpracę z Urzędem Bezpieczeństwa. Podczas śledztwa prowadzonego przez Józefa Bika i Jana Wołkowa, Danuta Siedzikówna była bita i poniżana lecz mimo to odmówiła wydania swoich kompanów. 3 sierpnia Wojskowy Sąd Rejonowy w Gdańsku skazał Inkę na karę śmierci.

Wyrok wykonano 28 sierpnia 1946 roku w Gdańsku, bezpośrednim sprawcą śmierci Inki był podporucznik Franciszek Sawicki, który był dowódcą plutony egzekucyjnego. W tym samym czasie wykonano również wyrok na Feliksie Selmanowiczu ps. Zagończyk. Ostatnimi słowami „Inki” było: Niech żyje Polska! Niech żyje „Łupaszko”!. Miejsce pochówku Danuty Siedzikówny nie jest znane, w chwili śmierci miała 18 lat.

 

Danuta Siedzikówna ps. „Inka”.
Fot: Wikipedia

One Comment

  1. Pingback: 28 sierpnia 1946 r. zostala zamordowana ‘Inka’ | Józef Wieczorek - W Krakowie (i nie tylko) w 2013 roku

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*