5 kwietnia 1919 roku podczas wojny polsko-bolszewickiej Wojsko Polskie dokonało masakry 35 Żydów oskarżanych o popieranie bolszewików

Podczas trwania wojny polsko-bolszewickiej na zajętych przez Polskę terenach wprowadzono zakaz zgromadzeń w obawie przed rozruchami. 5 kwietnia późnym popołudniem do stacjonujących w Pińsku Polskich żołnierzy dotarła informacja o zebraniu około 150 osób narodowości żydowskiej w Domu Ludowym przy ul. Kupieckiej 72. Żołnierze po wejściu do budynku aresztowali około 65 uczestników zebrania i odprowadzili do komendy wojskowej tam dowódca liczącego 30 żołnierzy oddziału major Aleksander Łuczyński rozkazał rozstrzelać 35 wybranych osób. Egzekucję wykonano pod ścianą pińskiej katedry. Nie jest do końca znany powód zebrania, według różnych źródeł miało być to zebranie organizacji syjonistycznej lub spotkanie mające na celu podział amerykańskiej pomocy żywnościowej. Nie ma potwierdzeń tezy o zebraniu grupy bolszewickiej.

Egzekucja wywołała wielkie oburzenie w zagranicznej prasie wysłano do Polski amerykańską misję rządową, która miała sprawdzić jak traktuje się Żydów w Polsce. W raporcie Morgenthaua wydarzenie oceniono jako przestępstwo, za które nikt nie został ukarany. Historycy nie oceniają masakry w Pińsku jednoznacznie. Niektórzy twierdzą, że egzekucja była usprawiedliwiona działaniami wojennymi, a żołnierze mieli przekonanie o nielegalnym zgromadzeniu dlatego ich działania nie nosiły znamion przestępstwa. 

(Na zdjęciu: Ofiary masakry w Pińsku. Źródło zdjęcia: Wikipedia)

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*