8 maja 1863 roku miała miejsce I bitwa pod Ignacewem – jedna z większych bitew powstania styczniowego na terenie Królestwa Polskiego

Oddział Edmunda Taczanowskiego, liczący około 1100 żołnierzy (500 pieszych strzelców, 550 kosynierów, 50 jeźdźców oraz 3 działa), ścigany od wielu dni przez Rosjan przyjął bitwę w kolonii Ignacewo. Pozycja oddziału polskich powstańców była mocna, otoczona szańcami i zasiekami. Ponadto wieś położona była wśród lasów, a lewe skrzydło sił powstańczych oparto o bagno. W pierwszej fazie bitwy na powstańców uderzyły wojska kolumny ruchomej generała majora Mikołaja Krasnokutskiego (trzy kompanie strzelców celnych, dwa szwadrony huzarów gwardyjskich, sotnia kozaków, dwa działa, 60 saperów; łącznie około 700 bagnetów, 350 szabel i 2 działa). Za sprawą wcześniej przygotowanych umocnień obronnych, usypanych wałów i rozlokowania strzelców bitwa przebiegała pomyślnie dla powstańców.

W drugiej fazie bitwy na plac boju dotarły kolumny generała Brunnera. Podwojenie sił rosyjskich przesądziło o dalszych losach bitwy. Próby kontrnatarcia kończyły się niepowodzeniem. Rosjanie znaleźli przejście przez bagna i uderzyli w otwarte lewe skrzydło. Głównodowodzący Edmund Taczanowski z atakiem reumatyzmu opuścił pole bitwy. Jan h. Działyński wyprowadził z okrążenia około 400 osobową grupę powstańców. Inna grupa dowodzona przez majora strzeleckiego została okrążona i całkowicie rozbita. Ze strony polskiej poległo 180 osób, wielu było rannych (m. in. kapelan oddziału o. Maksymilian Tarejwo). Straty po stronie Rosjan są trudne do ustalenia. Dowództwo przyznało się do poległych 24 żołnierzy i rannych 2 oficerów oraz 65 szeregowców, co z uwagi na czas trwania (ok. 4,5 godziny)i zaciętość bitwy należy poddać w wątpliwość.

Ilustracją do wydarzenia jest obraz Juliusza Kossaka „Bitwa pod Ignacewem” (przed 1893).

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*